go8 NATUURLIJKE HISTORIE 
fchouwt, ziet men het hoe langer hoe nader naar de 
geftalte der visfchen koomen , hoe meer die zoogcnde 
dieren in het water leeven. In die, welke flechts goed 
zwemmen en onder duiken kunnen , ziet men nog niet 
veele afwijking in dit opzigt van de andere, welke 
niet gaerne zwemmen; maar bij die, welke meer in en 
bij het water hun verblijf houden, en die ’er hun voed- 
zei in of bij vinden moeten , ziet men reeds iets , dat 
daarnaar zweemt; het watervarken , namelijk, of de 
capybara heeft de vingeren van zijne agterfte pooten 
met een zwemvlies aan elkanderen verbonden , hetgeen 
al enigzints een zweemzil van vinnen vertoont; (i) 
zoo ook de Bever , die daarenboven nog eenen ftaert 
heeft, die vischachtig en met fchubben bedekt is, 
en welke hem in het zwemmen , als de ftaert den vis- 
fchen, tot een roer dient; (i) bij de muskus, rot, de 
desman genaamd, en bij de Otters is dit kenmerk nog 
fterker te vinden , want dceze dieren hebben de vinge- 
ren van de voorpooten zoo w r el als van de agterpooten 
met een zwemvlies verbonden. (3) De tweeflachtige 
dieren ziet men wederom een trapjen nader naar de ge* 
daante der visfchen koomen; zij hebben eenen gladden 
kop, geene uitfteekende ooren, korte voorpooten, zon- 
der armen, een lijf, dat van agteren dun afloopt, ag- 
ter- 
(a) Zie II Deel , bladz. ijj. 
( 2 ) Zie II Deel, bilde. 197, * 9 S * 
£3} Zie II Peel, bladr. *39, en 22*, * 3 *« 
