der i o ogende bieren 31! 
ërtl voedzcl te bekoomen , want de Narwhal fteekt 
fomtijds zijne lange tanden in het lighaam van den Wal- 
visch , en zuigt hem zijn bloed af. Het is eens ge- 
beurd dat een Kapitein van een fchip, dat bij Groen- 
land op de Walvisch -vangst lag, eenen Walviseh ge- 
dood hebbende en denzelven laatende omkeeren, om ’er 
het fpek af te fnijden , aan de andere zijde van den 
Walvisch eenen Narwhal vond , die zijnen tand tot 
aan den bek toe in den buik van den Walvisch geftoo- 
ken had, en het bloed en de traan uit de wond zoog. 
Het gebeurt ook wel eens dat een Narwhal zijnen tand 
in een fchip fteekt en denzelven daardoor afbreekt; 
het is waarfchijnlijk dat hij het fchip in dat geval voor 
eenen Walvisch aanziet. De fchepelingen, welken dat 
gebeurd is, dagtcn met het fchip op eene rotsgeftooten 
te hebben, maar, naderhand het fchip krengende , vond 
inen de punt van den tand van den Narwhal in de plan- 
ken fteeken. 
De Narwhal onthoudt zig in den Atlantifchen Oéeaati 
rondom Ijslanden Groenland, en in andere Noordlij- 
ke zeeën, gemeenlijk op de plaatfen, daar de Walvis- 
fchen zijn, wijl hij van hetzelfde aas leeft, en deeze 
dieren aantast; hierom oordeelen de Groenlanders, als 
zij Narwhals zien zwemmen, dat ’ef ook Walvisfcben 
in de nabuurfchap zijn, en zij maakcn zig tot de jagt 
gereed. Ik weet niet dat ’er ooit een Narwhal op on- 
ze kusten gekoonien zij ; maar in de maand February 
van het jaar 1736 ftrandde er een in de lilbe bij Ham- 
burg ; hij Was aldaar met de eb op het ftrand vastge- 
Ili Deel. x 
