32 6 NATUURLIJKE HISTORIS 
zegd is , hier zoo min mogelijk afwijken. De oogen 
ftaan aan de zijden van den kop, en bijna op de hoeken 
van den bek, maar zijn klein, en niet veel grooter dan 
esfen- oogen. Uitwendig heeft de Walvisch geene 
ooren, doch als men de opperhuid wegneemt, vindt 
men de gehoor- buis; als men met eene haak vier voe- 
ten in die buis (leekt , koomt men op een been, dat 
aiseene fchulpis, en het gehoor- been fchijnt te zijn ; dit 
been ziet men dikwijls inde kabinetten bewaard; het 
is zeer dik, hard, en als eene fchulp omgekruld. Bo- 
ven op den kop heeft de Walvisch twee blaas -gaten , 
die digt bij elkanderen (laan, en waardoor hij het wa- 
ter, dat bij met zijn aas in zijnen hollen bek opvangt, 
met eene vreeslijke kngt, in twee dikke ilraalen, als 
twee zwaare fonteinen , met groot gedruis , verre in de 
hoogte fpuit. (*) De wijfjens hebben twee uiers, 
•welke onder aan den buik geplaatst zijn ; het lijf is 
rond , maar de rug loopt een weinig feberp tot aan den 
ilaert; deeze ligt plat, en is enigzims gevorkt; het is 
met dit werktuig dat de Walvisch zig naar boven e n 
tiaar beneden in het water begeeft , en dat hij zig met 
eene 
{•) Om een denkbeeld te geeven hoe de walvisch het water 
©pfpuit, heb ik in de figuur de twee water- ftraalen , uit zijne klaag- 
den nis tvree fonteinen opfpringende getekend , fchoon het ni^t 
natuurlijk is dat een Walvisch, die op liet drooge legt, water 
sou fpuïten ; tneu moet ook aasmerken dat ?ij het water veel 
böogcr opwerpen. 
