33 * natuurlijke historie 
dcor de vijanden van onze handel en welvaart, de En» 
gelfchen , gevoerd wordt dan alle andere, is bet ónmo- 
gelijk dezelve voorttezctten, wijl alle visfchers eene 
prooi der Engeifchen zouden worden; zij moet dan tot 
den vrede ftil liggen. Men noemt dezelve gemeenlijk 
de kleine visfcherij , in tegen (telling van de haring- 
vangst , die de graote visfcherij genoemd wordt. 
Het was voorzeeker een ftoutmoedig man die het 
eerst onderneeraen durfde een monfterachtigen Walviscli 
een harpoen in het lijf te werpen; men is thans egter 
aan dat werk zoo gewoon, dat men zonder vrees eenen 
Walviseb met eene enkele (loep aantast, en hem tot den 
dood toe vervolgt. Ik zal kortlijk opgeeven hoedtnig 
dit in zijn werk gaat. 
Tot deeze visfcherij rust men zeer groote driemast- 
fchepen uit, die rondom met ijzer gedubbeld, en wel 
hegt met ijzeren bouten of fpijkers voorzien worden , 
ten einde niet te fcheuren, als men met dezelve tegens 
de ijs - febotfen of ijs -velden aanzeilt; hier door kun- 
nen zij veel wederftaan , fchocn het egter meermaalen 
gebeurt dat zij tusfehen ijs -velden bezet geraakende 
als nooten - doppen verpletterd, of geheel onder het ijs 
gefchoven worden. De grootfte van die fchepen voe- 
ren vijftig mannen en hebben zeven floepen bij zig, 
die tot de jagt gebruikt worden; omtrent de helft van 
de maand April loopen de fchepen in zee en flevenen 
naar de plaats, daar zij de visfcherij dk jaar begeeren 
te oefenen; aldaar gekoomen zünde, gaan zij voor het 
ij* liggen , of zeilen tusfehen bet ijs in , zoo diep zij 
zulks 
