§4Ó NATUURLIJKE HISTORIE 
water, wierd door eene der floepen gered, en had zoö 
weinig letfe! van dit vervaarlijk ongeluk, dat hij, droo- 
ge klederen aangetrokken hebbende, den Walvisch nog 
mede hielp vangen. 
Wanneer nu de Walvisch aan het (chip gekoomen is, 
maakt men hem aldaar met touwen vast , legt twee floe- 
pen nevens den Visch met het nodige gsreedfehap en 
handlangers , en begeeft zig aan het werk om het fpek 
van den visch aftefnijden, dat flensjen genaamd wordt; 
men fnijdt het af in groote vierkante fttikken , die in 
het ruim van het fchip geworpen worden, om nader* 
hand klein te tvorden gekapt ; men fnijdt 'er ook de 
baarden uit. Wanneer al het fpek rondom van den 
visch gefneden is, brengt men de afgefneden groote 
vierkante ftukken, die de Walvisch- vangers hagjtsnos- 
men, weder voor den dag, zuivert die van bloed, 
vuil en zwoord en fnijdt dezelve in kleiner ftukken, 
die men vinktn noemt, dat men den naam van afmadken 
geeft ; men flouwt deeze vinken in de vaten of juar- 
deden, om dezelve dus naar huis te voeren. Men heeft 
voorbeelden dat een enkele Walvisch honderd en der- 
tig tonnen met traan, en de tong alleen twintig tonnen 
traan hebben uitgeleverd. 
Dit fpek wordt vervolgens t’huts in koperen pan» 
nen of ijzeren potten tot traan , of eene foort van 
olie, gekookt, in gebouwen, welke men traan- kooke- 
*'jm noemt; men kookt het met water, omhetaanbran- 
den te beletten, en laat het vervolgens door een roos- 
ter loopen, die de traan doorlaat, terwijl de vinken 
