344- natuurlijke histo.ru 
groot, dat men jaarlijks nog enige groote fchepen moest 
afhuuren, om het overfchot in te laadeii en t’huis te 
brengen. 
Dit oftrooi duurde tot het jaar J641 wanneer de vis. 
fcherij voor ieder open wierd gefield, De Walvisfchen 
Waren ondertusfehen door de fier ke vangst verminderd , 
en de overige fchuuw geworden, en naar de Oost of on- 
der ’t ijs geweken; men moest dan Spitsbergen verha- 
ten, en de Walvisfchen in ’t ijs gaan zoeken, en dus 
viel de traan - kokerij op Spitsbergen in duigen en de 
walvisch- vangers waren genoodzaakt het fpekzelfin 
vaten t’huis ie brengen. Toen begon men te visfehen 
aan den zpom van het ijs , dat ten zuiden van Spitsber- 
gen lag, waarom het Zuid-Ys genoemd wierd; fom- 
tijds vong men daar veel, en fomtijds niets, dpordien 
de Walvisfchen dikwijls door Waigats om de Oost 
zwemmen ; men zogt dezelve wel bij Nova Zembla op , 
maar dit vond men zeer gevaarlijk, wijl ’er, onder an- 
dere, in het jaar 1684, vijf en twintig Nederlandfcbe 
fchepen om de Oost verongelukten en in h?t volgend 
jaar drie en twintig. 
Men is daarop aan het visfehen gegaan in het West- 
Ys, of in het ijs ten Westen van Spitsbergen, dat nog 
heden de plaats der Groenlandfche visfeherij is, be- 
flaande de uitgeftrektbeid van de kust van de hoogte 
van Jan Mayen- Eiland tot aan die van Spitsbergen. 
De menigte van Walvisfchen , welke in die zeeën 
gevangen zijn, is zeer groot ; in fommige jaaren zijn 
’ft op deeze plaats wel agttien of negentien hon- 
derd 
