Ei EK. 200GEKDE DIÉRËS7. £49 
deeze visfchen. Als zij zulk eenen "Walvisch op hun- 
ne kust befpeuren , begeeven zij zig te water, met 
twee houten pennen en eene knods in hunne handen; 
zij zwemmen naar het dier en , als het boven koomt, 
fpringen zij op zijnen rug, en (laan, zoo dra het watet 
gefpoten of gebiaazen heeft, fluks een houten prop met 
de knods in een der blaasgaten ; De Walvisch fchiet 
terftond naar de diepte en neemt den Amerikaan mede, 
die zig ft jf vast houdt aan de houten pin en zig mede 
naar den afgrond der zee laat voeren : De Visch is 
door het fluiten van zijn een neusgat, weldra genood- 
zaakt wéder boven te koomen, en zoo dra is hij niet 
boven water, of de Amerikaan flaat zijn tweede prop 
in het ander blaasgat, hetgeen den Visch aanftonds doét 
verflikken , en dan fleept men hem met booten naat 
land. 
Omtrent de Japanfche Eilanden vangt men deezS 
Walvisfchen met pijlen of harpoenen , gelijk in Groen- 
land; maar omtrent het jaar 1680 liet een visfcher een 
net roaaken van ilerke touwen, dat men den Walvisch 
over den kop wist te fleepen, en waarin hij zig ver- 
wardde, zoo dat hij gemaklijker te vangen of te dooden 
was; andere hadden dit egter niet nagevolgd. 
Ik weet niet dat de Noord - Kaaper ooit aan onze kusi 
ten geftrand zij; doch op de kusten van Schotland ftran- 
den fomtijds zoodanige visfchen. In het jaar 1740 ge- 
raakte ’er een in de Go<f van Edinburg op het ftrand* 
die tusfchen vijftig en zestig voeten lang en zestien voe- 
ten dik was. In 1740 wlerd ’er een van zestien voetork 
leng* 
