DER ZOOGENDE DIEREN. 353 
Het gebeurde in het jaar i'68i dat ’er zulk een Wal- 
visch de ZeeUwfche llroomen kwam opzwemmen, daar 
hij zoodanig tusfchen de banken bezet geraakte, dac 
hij niet weder weg kon koomen en door eenen fchipper 
gevangen wierd. Naardien dit voorval zeer aanmerk- 
lijkis, zoo omdat het noch voor, noch na dien tijd 
gebeurd is dat een Walvisch uit zee binnen onze zeega- 
ten is gekooinen, als omdat die ontzagchel ijk dier , een 
van de wildfle van alle de foorten van Walvisfcben, 
alleen door een’ man met zijn zoontjen van vijftien jaa- 
rsn, met een klein vaartuig, dat op verre na zoo groot 
niet wasals de Walvisch, zonder enige werktuigen, tot 
de walvischvangSt benodigd , gelukkig overmeefterd 
èn gedood is, zal ik het alhier omflandig verbaalen, 
zaaklijk zoodanig als het ons door den koopman, die 
den Walvisch gekogt heeft, befchreven is nageiaaten. 
. Het wasdan den sO&ober 168a dat deeze Walvisch 
het eerst gezien wierd door eenen Zeeuwfchen fchip- 
per, die hem niet volgde ; daags daar aan wierd hij 
voor Ooltjens Plaat befpeurd doof een jongen, die 
uit was otn bot te flikken, hij' was dan de Ooster. 
Schelde opgezwommen ; den volgenden dag was hij in 
het zoogenaamde mast gat, daar hij des middags, om 
trent twaalf ittiren, gezien wierd van den zoon van 
Abraham, een fchipper, die een klein jagtjen voerde, 
terwijl dezelve bezig was om mosfelen te raapen. De 
jongen, den Walvisch ziende , riep wel vijfentwintig 
maaien met verbaasdheid; Vade>-, Vader , koom hier, hier 
is zulk een’ grooie visch ! De vader kwam naar zijn zoon 
7 , toe 
