DER ÉOOOENDB DIEREN. 3<?7 
teken , Waarop zij alle vlugteden en naar den grond 
dooken. 
Deeze Cachelotten onthouden zig dan hier en dan daar 
in den Europifchen Oceaan; men vindt ’er vooral vee- 
le in de baaien van Afrika omtrent de Kaap de Goede 
Hoop, daar men met vrugt jagt op dezelve kan maaken; 
zij worden weinig door de Walvisch - vangers gevan- 
gen , die zig meer toeleggen op het vangen van den 
Walviseb, vermits de Potvisch fneller en dus moeije- 
lijker te vermeesteren is, en door de hardheid van de 
huid de harpoen ’er niefr zoo diep in kan gefchoten 
worden. Zij geeven door de hardheid van het fpek 
ook zoo veel traan niet; doch, beha! ven de traan, le- 
vert deeze Cachelot ook nog een ander veortbrengzeï , 
det van veel waarde is, namelijk eene foort van olie, 
die, in dc lucht koud wordende, ftolt, en U r alfchot of 
Sperma ceti genoemd wordt. Voor men wist dat de 
Jperma ceti van deezen visch koomt, had men hetzelve 
nu en dan op zee zien drijven. Naderhand heelt men 
bevonden dat het in den kop van deezen Cachelot zit 
in hokken of holtens; en het fchijnt zig van daar doof 
het lighaatn te verfpreiden; fommige houden het voor 
de bersfenen van dit dier, hetgeen egter geene waar- 
fchijnlijkheid heeft; het is wit en doorfchijnende als 
het warm is, maar geftold zijnde, is het van kleur en 
zelfftandigheid omtrent als kaarsvet, maar wat meet 
doorfchijnende; het wordt gezuiverd en tot kaarsferi 
gegooten, die zoo goed branden als wasch- of fineer- 
kaa: fcn. Men gebruikt het ook ais een geneetmiddef 
