DER ZOOGENDE DIEPvEN. 373 
poen ’er ligt uitfcheurt, waarom men niet veel jagt 
op dezelve maakt. In het begin van de Walvisch- 
vangst, voor men den grooten Walvisch durfde aan- 
doen, vischten de Engelfchen veel naar Wit-visch 
met groote netten, van dikke lijnen gemaakt, in de ge- 
daante van een zegen; doch dit doet men thans niet 
meer. 
De Wit-visch voedt zig met het Walvisch -aas , ge«' 
lijk ook met haringen en andere visfchen. Hij ont- 
houdt zig in de baaien van Ysland en andere 
Noordfche landen , bijzonderlijk ook in de Straat Da- 
vis: als men veele Wit- visfchen ziet, acht men het 
een goed teken dat men veele Walvisfchen zal bekoo- 
men , waarfchijnlijk omdat zij zig op gelijke plaatfen 
onthouden, alzoo zij gedeeltelijk op hetzelfde aas aazen. 
DE CACHELOT VAN N I E U W* E N G E L A N D. 
D ewijl de Engelfchen veel op deezen Cachelot jaa- 
gen, hoofdzaaklijk om het fperma ceti, hebben zij hem 
bij uitfteekenheid den naam gegeeven van den Sperma 
Ceti Walvisch’, hij wordt bij ons dc Cachelot van Nieuw- 
Engeland genoemd, omdat hij in menigte op de kusten 
van Noord- Amerika gevonden wordt. 
Deeze Cachelot is van de grootte van den Pot -Walvisch 
en omtrent van gedaante als die visch’, hij heeft geen* 
vin, maar een begchcl , op zijn rug. Hij is van een» 
Aa 3 aan- 
