NOCTUA 
Veterum auctorum Noctuce , unum aliquid efficiunt , cohaerens illud 
atque compactum, quod aegerrime dividatur, seu pro basi statuantur 
metamorphoses , seu quis characteres ex insecto perfecto duxerit. 
Species autem in continuam seriem et plane naturae congruentem 
digerere, majoris etiam est difficultatis , quum in his praecipue na- 
tura rectam lineam egressa , et irradiatione usa videatur. 
Intra hos proximos annos, in Germania, in Gallia, in Anglia, multa 
earum Genera conflata sunt. Verum, paucis exceptis, nullo charactere 
illa constant qui certa fide stabilem se habeat ; quare alia alii potius 
generi species adscribatur, non semper facile ratio occurrit. Itaque 
ea quae assumpsimus Genera , quibusque nonnulla nova addidimus 
(nihil enim est medium, aut plurima esse debent aut fere nulla) , 
vero vocabulo tantum greges quos nominibus designavimus. Eas 
species conferre studuimus, apud quas similes cernuntur charac- 
teres , tum in primo earum habitu , tum postquam perfecta insecta 
evaserunt ; denique ea quae vocavimus Genera sic disposuimus , ne 
quid absurdum esset , ita ut unumquodque , quam maxime potest , 
superiori aut subsequenti contiguum existat. Posterius vero, quum in 
notitiam venerint metamorphoses quas patiuntur species exoticae , 
fieri potest ut in magnum genus NOCTUA Linnaei rursus aliqua 
parte inclinetur. Quod pariter Geometrae sibi vindicent, aliaeque non- 
nullae familiae , quas certis generibus dividere non magis in promptu 
esse judicamus. 
