10 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
zeer diep, de achtersten even diep als gewoonlijk de 
voorsten zijn ; bovendien is de buil achter de basis der 
dekschilden, evenals bij aeratus, sterk aangeduid en 
vertoont daar eenigszins verwarde stippelrijen. Ook zijn 
overgangsvormen bekend, waar het een of ander ken- 
merk de overhand heeft. Van aeratus , waarmede deze 
var. zeer overeenkomt, zou deze afwijken door den korteren 
kop, de grovere bestippeling van kop, halsschild en 
dekschilden en door den vorm der episternen van het 
metasternum, welke laatste bijzonderheid, wegens gebrek 
aan materiaal, door VON Seidlitz niet is geconstateerd 
kunnen worden. Bij deze is de bovenzijde lichter of 
donkerder bronskleurig, en zijn sprieten en pooten meer of 
minder roodbruin, de dijen en de sprietknots gewoonlijk 
meer of minder donkerder gekleurd. Een onuitgekleurd 
exemplaar uit Well (Limb.) is geheel bruingeelachtig. 
Lengte 2 — 3.6 mm. 
( aeratus (ex parte) FOWLER) Reyi ABEILLE. 
Den Haag. Ed. Everts. 
Acarologische Aanteekeningen, LX1V. 
Pterolichus urogalli Nörn. 1883. 
Gros, in Bull. S o c. Imp. Nat. M o s c. v. 18, 1845, 
p. 415, vindt massa’s van eenen Cellularia-\ orm in de 
luchtzakken van Tctrao urogallus L. — Vermoedelijk behoort 
deze vorm tot Pterolichus urogalli NöRN. 1883. 
Psoroptes ovis Hering. 
Ik kan van deze soort nog enkele bizonderheden mede- 
deelen, die nog niet bekend zijn, dank zij de welwillendheid 
van Dr. D. G. Ubbels. te Leiden, die mij een versch, doch 
tamelijk geschonden exemplaar toezond. De notocephale 
(voorrugschild) is trapezoidaal, vóór tweemaal smaller dan 
achter, iets langer dan achter breed, en inwendig voorzien 
van eene mediane chitinelijst ; ter weerszijden van die lijst 
bevindt zich in de achterhelft, een als geërodeerd ovaal 
ongestippeld venstertje. — De boothaakvormige mandibula 
doen aan die van Ixodidae denken (convergentie), terwijl de 
malae internae der maxillae een dwarsgestreepte, hyaline lap 
