ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
3 
diensten kunnen doen. Waarschijnlijk is het aan de afwezig- 
heid van een geschikten hospes voor eene zomergeneratie 
toe te schrijven, dat genoemde parasiet slechts sporadisch 
voorkomt in sommige streken, waar Anthonomus pomorum 
schadelijk optreedt. 
Met het oog op het nadeel, dat de appelbloesemkever 
jaarlijks aan de teelt van appelen en ook aan die van peren 
teweegbrengt, acht ik het van belang het onderzoek aan- 
gaande de biologie van genoemde sluipwesp ernstig voort 
te zetten. Door overbrenging van Pontania proximo,, benevens 
hare voedsterplant, naar door Anthonomus pomorum geteisterde 
streken, zou Bracon discoideus bij de bestrijding van dien 
schadelijken snuitkever wellicht een niet gering te schatten 
bondgenoot kunnen worden. 
Ik houd mij aanbevolen voor de toezending van gallen 
van Pontania proximo, ten einde de juistheid van BriSCHKE’s 
waarnemingen te kunnen onderzoeken en den levenscyclus 
van de sluipwesp in kwestie vast te stellen. Vooral uit streken 
waar de aanwezigheid van Anthonomus pomorum L is gecon- 
stateerd, zal ik voor genoemd doel gaarne Pontania-^ allen 
ontvangen. Gallen van deze bladwesp komen, gelijk zooeven 
reeds opgemerkt, op de bladeren van Salix amygdalina L. 
voor, voornamefijk op die van de eenjarige loten van dezen 
wilg, welke men in Noord-Brabant vaak aan akker- en sloot- 
kanten aantreft. De gallen, die den vorm en de grootte eener 
boon hebben, vertoonen zich aan weerskanten van de middel- 
nerf can een blad en treden zoowel aan de onder- als aan 
de bovenzijde te voorschijn. Door inwerking der zonnestralen 
is de naar de zon toegekeerde kant der gal roodachtig getint. 
Wanneer in eene streek Pontania proxima in eenigszins 
belangrijke mate voorkomt, zoo vallen de met gallen dicht 
bezette bladeren van Salix amygdalina op eenigen afstand 
reeds in ’t oog. In tijden van sterke vermeerdering is de 
aanwezigheid van 25 en meer gallen op één blad geen 
ongewoon verschijnsel. Het bladwesplarfje, dat, al naar de 
weersgesteldheid, in Augustus, of September volwassen is, 
verlaat de gal door een veelal aan de onderzijde uitgeknaagd 
rond gaatje, om onder den grond te verpoppen. In het daarop 
volgende voorjaar komt het volkomen insect te voorschijn. 
Ginneken. C. A. L. Smits van Bürgst. 
