66 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
(twijfelachtig of in Nederland gevangen). — Het progressivus- ras, 
dat met het type zeer overeenstemt, onderscheidt zich vooral 
door de krachtiger langsribben en de veelal weinig krachtige 
tuberkelrijen ; evenals bij het subcarinatus-ras zijn de tusschen- 
ruimten glad en ontbreken de tertiaire langsribben ; van het 
subcarinatus- ras is het ook onderscheiden door minder zwak 
ontwikkelde tuberkels ; het halsschild is kort, de lobvormig 
uitgetrokken achterhoeken zijn matig of duidelijk verlengd ; 
de bovenzijde is koperkleurig, de pooten zijn totaal zwart 
(bij Markelo) of met roode dijen (a. femoralis GÉH 1 N (pars) 
bij Groenlo); een fraai groen exemplaar met roode dijen, werd 
door den heer Valck LucasSEN bij Brummen gevangen en 
welwillend voor mijne collectie aangeboden ; het exemplaar 
gelijkt op de groene exemplaren van het nog niet met zekerheid 
in Nederland waargenomen simulator- ras, maar de tuberkels zijn 
hier veel scherper aangeduid en veel korter. Het suspicax- ras is 
wat meer gedrongen, met zeer duidelijke, maar kleine tuberkels 
op de ketenribben, als ’t ware groote korrels ; de kleur der 
bovenzijde is, naar het schijnt, steeds donkerder dan bij het 
subcarinatus- ras ; de pooten zijn hetzij geheel zwart, doch 
meestal met roode dijen (a. femoralis Géhin, pars) ; dit is 
de door mij genoemde a. tubcrculatus (non DEJEAN). 
Otto Langenhan beschrijft eene, mij onbekende, var. 
Künnemanni uit Noordelijk Hannover, het Noord-Oosten van 
Westfalen, uit Bremen, Oldenburg, Hamburg, Sleeswijk en 
Holstein, welke met de westelijke vormen niets te maken 
heeft, maar zich in het Noorden aan het Rauterbergi-r&s van 
Kolbe uit den noordwestelijken Harz en Zuidelijk Hannover 
(Hildesheim) aansluit. Dit laatste ras is kleiner dan de typische 
cancellatus en op de bovenzijde mat-bronsglanzig, soms groen- 
achtig en slechts weinig glanzig; het halsschild is matig 
kort, rimpelig, mat; de lobvormige achterhoeken matig kort 
en weinig breed ; de dekschilden vertoonen een weinig 
krachtige tot zwakke sculptuur, de beide dorsale langsribben 
zijn tamelijk krachtig; de tuberkels zijn smal, zelden verkort, 
lager dan de ribben; de iets gerimpelde tusschenruimten 
vertoonen meestal kleine tertiaire tusschenruimten (costulae); 
pooten geheel zwart ; lengte minstens 20 — 22 mm. (naar Kolbe). 
In tegenstelling tot de meer oostelijk (West-Pruisen) voor- 
