108 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
Gestrekt, bruin ; vertex dikwijls gebruind. Pro- 
' notum naar achteren zeer verlengd ; zijhoek recht ; 
mediane kiel bijna over de geheele pronotum- 
lengte. Gele lijnen op den clavus zeer onregel- 
matig, aan de basis wat breeder en meer parallel. 
Gele lijnen op het corium zeer kort, in onregel- 
matige langsrijen gerangschikt; membraannaad 
met onduidelijke gele lijn ; randkanaal gedeeltelijk 
zwart. Nagel van den middeltars evenlang als 
de tars; uiteinde van den tars zwart. 
Mannetje : Voorhoofdsgroef oblong, sterk ver- 
diept, tot voorbij den voorrand der oogen reikende. 
Pala verlengd, aan den benedenrand bij de basis 
gebogen (arquée) ; voortibia verbreed, breeder 
dan de pala, als een driehoekig prisma gevormd. 
Lengte 8 — io mm. 
Alpine soort : Hooge Pyreneeën (2.200 M.), 
Zwitserland (hoogalpien) (Püton). Noord-Europa, 
Kaukasus (Oshanin). 
3 (2) Zijden van den thorax en xyphus grootendeels 
geel ; de twee eerste sternieten bruin. Pronotum 
met 9 — 10 zwarte dwarslijnen : 
Gl. germari FlEB. ( variegata Wallengr.; intri- 
cata Dgl. & Sc.). 
Zeer verwant aan de vorige soort, waarvan zij 
misschien slechts een kleurvariëteit is, daar de 
sexueele kenmerken dezelfde zijn. Zij verschilt 
er slechts van door de grootere ontwikkeling van 
het geel en de andere bovengenoemde punten. 
Noord-Europa, Oostenrijksche Alpen en ? Py- 
reneeën (Püton). Engeland, Duitschland 1 ), Skan- 
dinavië, Regio nearctia (OSHANIN). 
q Misschien is hiermede Denemarken bedoeld, daar Oshanin in 
zijn Katalog Denemarken en Nederland tot Duitschland rekent, terwijl 
Kuhlgatz in Die Süsswasserfauna Deutschlands, Rhyn- 
c h o t a, 1909, deze geheele groep niet noemt en Hueber in zijn 
Systematisches Verzeichnis d. deutschen Wanzen, 1912, 
de vertegenwoordigers van deze groep ook alleen uit het grensgebied 
van Duitschland kent. 
