122 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
van het Koloniaal Instituut, vroeger te Haarlem, thans te 
Amsterdam. 
De type van Snellen kwam eveneens van de Padangsche 
Bovenlanden. 
Hampson beschrijft genoemde soort, onder den naam van 
Chionaetna haemacta Snell., op pag. 317 van den Cat. of 
the Lep. P h a 1 ., voL II, en geeft bovendien een goede 
afbeelding. Feitelijk moet de soort nu heeten : Chionaema 
tettigotiioides Heyl. ( Chionaema Herr.-Schaeff. 1850) en 
moeten de namen Leptothrix en haemacta vervallen. 
In het werk van SEITZ staat Leptothrix tettigonioides Heyl. 
onder de Zygaenidae genoemd, doch met de volgende bij- 
voeging: „Mir nicht in Natur bekannt; ob wirklich zu den 
Zygaeniden gehörig ?” 
Leiden. R. van Kecke. 
Zeewatermieren op Ameland. 
Onder de Nederlandsche mieren zijn zoowel xerophile 
als hygrophile soorten. Tot de xerophile behooren b.v. 
7 apinoma erraticum en Formica rufibar Ins, die haar nesten 
vaak op plaatsen aanleggen, waar zij door niets tegen de 
felle zonnestralen beschut zijn. Volgens mijne waarnemingen 
in kunstnesten kenmerken zich dan ook deze miersoorten 
physiologisch door het vermogen, dat zij verbazend lang 
gebrek aan water, zelfs volkomen gebrek aan drinkwater 
kunnen verduren. De koninginnen houden het daarbij het 
langst vol. 
Hygrophiel, hoewel niet in sterke mate, zijn die mier- 
soorten, welke bij voorkeur op weiland leven, waar de grond, 
ook de bovenste laag, het geheele jaar door, een zekere 
vochtigheidsgehalte bezit. Nochtans kunnen ook deze soorten 
meestal geen nattigheid verdragen ; zij zijn waterschuw, 
d. w. z. zij komen niet gaarne in aanraking met vrij water, 
of modder. 
Eerst in nieuweren tijd is bekend geworden, dat er bij 
ons ook mieren zijn, die geheel ongevoelig zijn voor de 
aanraking met water en zelfs regelmatig, of uitsluitend, in 
moerassen leven. Hoogst merkwaardig is in dit opzicht de 
