124 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
nesten gaan zoeken. Hij heeft er op de aangegeven plaats 
verscheidene gevonden en deze deels ontgraven. Een aantal 
mieren werden mij met een begeleidend schrijven toege- 
zonden ; ik kon vaststellen, dat wij hier met de gele 
weidender, Lasiiis flavus, te doen hadden. Daardoor wordt 
dus opnieuw bevestigd, dat deze mier op de Noordzee- 
eilanden voorkomt. Wasmann vond haar n.l. op Helgoland en 
zegt, dat zij de eenige miersoort in de Helgolandsche fauna 
is. Op Ameland komt, volgens den heer VAN Deinse, ook 
nog een tweede miersoort voor, n.l. Lasiits niger. In No- 
vember 1.1. kon hij de gele weidemier, zoowel binnen- als 
buitendijks, op Terschelling constateeren. Deze laatste vondst 
is een bevestiging van een mededeeling van Dr. Mac Gillavry, 
die in 1912 Lasius fiavus op dat eiland aantrof. 
Over de Amelandsche mieren schreef VAN Deinse mij 
verder het volgende. ,,De nesten liggen zóó dicht bij de zee, 
dat ze met vloed onder water komen te staan en met storm- 
weer vaak dagen lang er onder blijven. De weilanden langs 
Ameland’s zuidkust staan ’s winters herhaaldelijk geheel 
onder het zeewater. Naar het schijnt heeft Lasius flavus 
daar in het geheel geen last van.” 
In mijn bovengenoemd mierenboekje heb ik op blz. 41 
gezegd, dat Lasius zelden buiten het nest komt. 
Van DEINSE zag de mieren op Ameland evenmin buiten 
het nest. Op genoemde blz. schreef ik „Bij het wegruimen 
van de bovenste deklaag dringt onmiddellijk een stroom 
van gele arbeidsters naar buiten”. 
Op Ameland zag VAN Deinse dat juist niet. Hij moest 
vrij diep graven, vóór dat de mieren in eenigszins groot 
aantal voor den dag kwamen.' Na het wegruimen van de 
bovenste aardlaag kwamen geen, of haast geen mieren te 
voorschijn, en pas op een diepte van ongeveer een voet 
kwamen ze in grooter aantal aan het licht. Dan merkte 
mijn berichtgever nog op, dat de mierehoopen buitengewoon 
vast in elkaar zaten, zoodat van de naar buiten tredende 
koepelbouw van losse aarde (zie blz. 41 in mijn boekje) 
niets werd gevonden. De aarde was als aangestampt, zoo 
vast. Op Terschelling werd hetzelfde gevonden, ja zelfs 
boog daar een stevige excursieschop bij het uitgraven krom ! 
