ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
127 
bij Bunde, nabij Maastricht, gevangen G behoort tot de a. 
impuncticeps REUT., bij welke de dekschilden blauwzwart 
zijn. Typische zwarte exemplaren (c? en $) werden door de 
heeren RüSCHKAMP en Zöllner bij Valkenburg gevangen 
en welwillend voor mijne collectie beschikbaar gesteld. 
451. Gyrimis ntarinus Gyllh. forma opacus Sahlbg. Vol- 
gens A. Zimmermann ] ) is opacus C. R. Sahlbg. (= indicies 
Aubé) een tot nog toe alleen in Lapland en Finland voor- 
komende soort; alle andere opgaven van vindplaatsen duiden 
op verwisseling met G. Thomsoni Zaitzev 2 ) (= aeneus Thoms., 
opacus Kiesw., Redtb., Seidl., Ganglb., Reitter, Edwards, 
Zaitzev). Bij laatstgenoemde soort bestaat, volgens Zimmer- 
mann, de microsculptuur der dekschilden evenals bij G. 
ntarinus ) bij het c? uit eene" fijne, verspreide bestippeling 
(doch steeds dichter en krachtiger dan bij ntarinus ), welke 
veelal slechts op de achterhelft is aangeduid ; daartusschen 
is de oppervlakte glad ; bij het $ is tusschen die (veel dich- 
tere en ook iets krachtiger) bestippeling bovendien eene zeer 
fijne chagrineering 3 ) bemerkbaar, waardoor de glans der 
bovenzijde minder en eene geringe loodglans opvallend is. — 
Bij de mij onbekende noordsche G. opacus C. R. Sahlbg. is 
de microsculptuur in beide seksen gelijk en bestaat uit 
regelmatige rondachtige celletjes. Ook is er verschil 
in den penisvorm ; deze is bij Thomsoni in het voorste vierde 
gedeelte smal, met parallelle zijden, aan het uiteinde afge- 
knot; bij opacus daarentegen aan het uiteinde ternauwernood 
smaller dan aan de basis. G. marinus en Thomsoni zijn nog 
nader aldus te onderscheiden : 
Grootte 6 — 8 mm. Lichaam eenigszins buikig, breed-ovaal, 
iets achter het midden het breedst, vooral onderscheiden 
door de grove stippelrijen en den vorm van den penis. 
Glanzig, diepzwart, soms met zeer geringe bijmenging van 
h Alois Zimmermann, Der derzeitige Bestand der Gyri- 
nidensammlung des Deutschen E n t o m o 1 o g i s c h e n 
Museums in Berlin-Dahlem und die wissenschaft- 
lichen Ergebnisse ihrer Durcharbeitung, in: Entom. 
Mitt. VI, 1917, No. 4/6, p. 135 — 170. 
’) Ph. Zaitzev, in: Revue Russe d’ Entom. VII, 1907, p. 122. 
s ) Deze chagrineering bestaat uit reeksen van meer of minder dwars 
uitgetrokken, eenigszins hoekige celletjes. 
