ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
135 
laatste vervelling zeer voorspoedig groeien en waaraan geen 
enkel ziekteverschijnsel waar te nemen, was daarna misschien 
nog op ander voedsel overgaan en eerst daarop volkomen 
volwassen worden. Mijne rupsen werden niet langer dan 
2.5 cM. en daarom meende ik aan het begin dezer beschrij- 
ving de maat gerust op 3 cM. te moeten stellen. De soort 
is hier te Putten, op Schovenhorst, zeer gewoon en elk 
jaar in April op smeer in aantal in de verschillende kleur- 
variaties te vangen. 
Putten. J. Th. Oudemans. 
Vlindereieren, op abnormale plaatsen afgezet. 
In verreweg de meeste gevallen zetten de vlinders hunne 
eieren op de voedselplant der rups af. Er zijn echter ook 
soorten, die eene andere methode volgen, b.v. de eieren 
over het terrein, waar de voedselplant der rups groeit, uit- 
strooien ; dat geschiedt b.v. bij het genus Hepialus (zie o. a. 
T. V. E., Dl. 1 , p. 103). 
Hier wil ik echter de aandacht op een paar gevallen 
vestigen, waarin de moedervlinder de eieren bij uitzon- 
dering op geheel andere planten afgezet had dan die, 
waarop de rups leeft, en men dus niet met een normaal, 
maar met een abnormaal geval te doen had. 
Het eerste geval betreft Macrothylacia (Bombyx) rubi L. 
In den regel vindt men de eieren van dezen vlinder op 
heidestruiken (Calliina), waarop, althans hier op de Velu we, 
de rups leeft. 
Volgens verschillende schrijvers wordt zij ook wel eens 
op bramen, grassoorten en enkele andere lage planten aan- 
getroffen, doch niet op boomen. Wèl kan men de rups, die 
niet erg kieskeurig schijnt te zijn, met nog ander voedsel 
grootbrengen, ook met eik en vooral met het „universaal 
voeder” wilg; daarop heb ik de rupsen, die hier zeer alge- 
meen zijn, echter nooit aangetroffen. 
De eieren worden in groepjes afgezet en vallen op de 
heidestruiken vooral in het oog, als zij reeds uitgekomen 
zijn. Hetzelfde geldt van de hier ook gewone Saturnia pavo- 
nia L., die op gelijke wijze hare eieren afzet. 
Midden Juni van het vorige jaar vond ik nu op een jongen 
