148 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
tophoek duidelijk ; de tot eene ellips gerangschikte stippels 
voor het uiteinde ternauwernood krachtiger dan de stippels 
der langsrijen. Naar den vorm staat deze soort tusschen 
G. natator L. en caspius MÉNÉTR. ( angustatus AubÉ, elonga- 
tus Aubé, Régimb., Seidl., Everts, distinctus Suffr., Kiesw., 
SHARP, celox Schiödte, mergus Sturm.); zij is minder breed- 
ovaal, minder gewelfd ; de buitentophoek der dekschilden 
is iets duidelijker dan bij natator , niet zoo lang gestrekt, 
aan de zijden wat meer afgerond ; de dekschilden minder 
recht afgesneden dan bij caspius ; bij deze twee zijn de dek- 
schilden tusschen de stippelrijen spiegelglad, zonder micro- 
sculptuur. De penis is zeer eigenaardig gevormd, korter en 
breeder dan de parameren, aan de zijden flauw uitgebogen, 
aan de basis iets smaller dan aan den kort-driehoekig afge- 
sneden top, welke door de tamelijk diepe, van voren breed 
afgeronde middelgroef niet bereikt wordt. In West- en Middel- 
europa zeldzaam, in het Zuidoostelijk gebied meer voorko- 
mende. In Nederland overal waargenomen, maar veel minder 
dan natator distinctus Aubé. 
5 1 1 . Thiasophila angulata Er. var. pexa MOTSCH. (zie : 
E n t o m. Ber., No. 87 en 89). Van Pater WaSMANN ont- 
ving ik nogmaals een paar exe'mplaren van deze var., uit 
Valkenburg, ter bezichtiging, welke ook door BERNHAUER als 
zoodanig herkend zijn ; het eene exemplaar als typisch, het 
andere als overgangsvorm tot angulata. Alhoewel ik voor- 
loopig in de autoriteit der heeren Wasmann en Bernhauer 
berust, blijf ik toch de uitspraak als juist betwijfelen. M. i. 
zijn de exemplaren te breed voor pexa en passen de be- 
schrijvingen niet volkomen op de door mij bestudeerde 
exemplaren. De exemplaren, die ik uit Neder-Oostenrijk zag, 
maken een geheel anderen indruk; exemplaren, zooals die 
door BERNHAUER beschreven : „welche bis auf die Hin- 
terleibsspitze, die Beine und Taster tiefschwarz (en 
in Neder-Oostenrijk „durchaus nicht selten”), sind zag 
ik nog niet uit Limburg; de kleur is bij allen wel is waar 
iets donkerder bruin dan gewoonlijk bij angulata het geval 
is, maar ik zie daarin geen criterium om aan te nemen, 
dat deze F. pexa zouden zijn. 
Ó02 b ' 5 . Atheta dilaticornis Kr. Ik zag één exemplaar, 
