1 50 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN, 
twee spitsen aan den laatsten ring) met witte zijdelijn. 
Lengte ongeveer 2.5 cM. Behaard. 
Nadere omschrijving. De grootste exemplaren van 
het dozijn, dat ik uit het ei tot volwassenheid bracht, w'aren 
26 mM. lang; de kleinste bleven beneden 24 mM. Kop afge- 
plat bolvormig, duidelijk van den romp afgezet; deze is in 
het midden het dikste. De laatste ring eindigt in twee horizon- 
taal achterwaarts gerichte spitsen, welke boven de pooten 
van dezen ring staan. De rupsen zijn dus 16-pootig. Kleur 
grasgroen, met overlangsche lijnen. Van deze lijnen is 
alleen eene niet zuiver witte, doch groenachtig witte zijde- 
lijn duidelijk, waarvan de helderheid bij verschillende exem- 
plaren uiteenloopt. Het duidelijkst op de middelste ringen, 
verflauwt deze zijdelijn zoowel voor- als achterwaarts. Boven 
deze lijn is het groen iets donkerder dan de groene grond- 
kleur. Het ruggevat schemert donker door en is aan weers- 
zijden door eene lichtere lijn ingevat, terwijl zich tusschen 
deze en de reeds genoemde zijdelijn nog eene lichte, boven 
iets donkerder afgezette lijn bevindt. Er zijn dus in het ge- 
heel vijf lijnen, het ruggevat met zijne begrenzing voor één 
gerekend ; alle zijn zwak sprekend, behalve de eerstge- 
noemde zijdelijn. Het geheele lichaam blijkt bij vergrooting 
met witte stipjes bezaaid te zijn, waarvan de voornaamste 
in dwarsrijen gerangschikt staan. Deze stippen zijn niets 
anders dan de zeer kleine heuveltjes, waarop de haren staan. 
Deze haren zijn zoo talrijk, dat zij het dier voor het bloote 
oog een donzig uiterlijk geven. De haren zijn echtèr niet 
zacht, doch stijf, hetgeen bij voorzichtige aanraking duidelijk 
te voelen is. Ook de kop en de twee spitsen op den laatsten 
ring zijn behaard. Onder het microscoop blijken deze haren 
niet glad, doch stekelig te zijn; de zeer korte stekeltjes staan 
naar den top van het haar gericht. De kleur der haren is 
grauw en steekt duidelijk tegen de witte kleur der heuveltjes 
of papillen, waarop zij staan, af. 
Biologie In Augustus 1918 legde een wijfje, dat ik 
in een doosje levend bewaard had, een aantal eieren. Ik 
had den legtijd niet genoteerd, aangezien het bewaren niet 
met opzet, doch toevallig geschied w r as. Het ei is zeer licht 
groen en groot van stuk. Op 17 Augustus en volgende 
