158 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
zigd. De kop is niet meer geheel zwart, doch honigbruin, 
van boven en op zijde tot juist beneden het oog dicht zwart 
bestippeld. De toppen der mandibels zijn donker roodbruin 
met een zwart uiteinde. Oog zwart omrand. Kleur nog steeds 
bleekgroen; het darmkanaal schijnt donker door. Borstpooten 
met een zwarte vlek op de buitenzijde van het eerste lid. 
Eene omgekeerd T-vormige vlek op de staartklep. Is de larve 
nu geheel volwassen, dan treedt er eene verandering in de 
kleur in. Deze begint roodachtig te worden en gelijkt ten 
slotte op verdund bessensap. Eerst is het donkere darmkanaal 
nog goed zichtbaar, doch naarmate dit geledigd wordt, wordt 
het dier meer en meer egaal fletsrood. Zoo hangen zij nog 
een paar dagen aan de bladeren om zich daarna te laten 
vallen, waarna zij zich weldra in een cocon inspinnen. Enkele 
exemplaren werden veel lichter van kleur, witachtig, doch deze 
stierven. Dat is dus wel een abnormaal verschijnsel geweest. 
Het zal nu de vraag zijn, of de ingesponnen dieren eerst 
het volgende voorjaar de imagines leveren zullen, dan wel 
spoedig uitkomen, en de soort dus twee generaties per jaar 
voortbrengt. Ook, of deze nakomelingschap uit parthenogene- 
tische eieren alleen vrouwtjes, dan wel mannetjes en wijfjes 
opleveren zal. Daaromtrent hoop ik later nog wel iets mede 
te deelen. 
In elk geval is nu vastgesteld, dat deze soort in Nederland 
voorkomt, terwijl hare levenswijze en voedsel (eik) bekend 
geworden zijn, en de larve beschreven is. Het feit, dat Hartig, 
gelijk hij mededeelt, een $ (imago) op beuk aantrof, blijkt 
dus geen verband met de voedselplant der larve te hebben. 
Nadat het bovenstaande geschreven was, had ik gelegen- 
heid, het nog onvoltooide werk van Enslin te raadplegen 
(Die Tenthredinoidea Mitteleuropas, in 
Deutsche Entomologische Zeitschrift, Jahr- 
gang 1916, Beiheft, p. 515). Deze schrijft omtrent Pristi- 
phora fausta : ,,Die Metamorphose ist unbekannt. Durch ihre 
Färbung und plastischen Merkmale ist die Art unverkennbar ; 
sie ist jedoch sehr selten und bisher nur in Deutschland, 
Tirol, Schweiz und Kleinasien gefunden worden.” 
Putten. J. Th. Oudemans. 
