ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
167 
onzichtbaar. De van boven open flesch was natuurlijk vol- 
komen aan alle weersinvloeden blootgesteld. 
Eerst op 19 April stelde ik voorzichtig een onderzoek in 
en zag al spoedig eene levende rups; zij waren dus nog niet 
ingesponnen. Op 3 Mei herhaalde ik het onderzoek, zag een 
spinsel, doch ook eene rups, zoodat het inspinnen aan den 
gang was. Dit kwam geheel overeen met het feit, dat ik op 
30 April elders op de heide eenige rupsen had zien rond- 
kruipen, die dan eene plaats ter inspinning zoeken. Een 
week later nam ik de flesch weg en vond toen drie gave 
spinsels met flink levende poppen, waarvan de voorlijkste 
op 26 Mei den vlinder leverde. Daar ik zes rupsen in de 
flesch geplaatst had, is dus de helft aldus met succes den 
winter doorgekomen, wat eene goede uitkomst is, als men 
bedenkt, dat in de natuur de overwinterde rupsen in het 
voorjaar ook heel wat zeldzamer zijn dan de zeer veel voor- 
komende najaarsrupen vóór de overwintering. Van de ont- 
brekende rupsen heb ik enkele restanten teruggevonden ; 
zij waren niet beschimmeld, doch geheel verteerd. 
Op grooter schaal zou men deze methode kunnen toe- 
passen door b.v. glasruiten om meerdere heideplanten te 
plaatsen ; hout kan daarvoor niet dienen, daar de dieren 
daartegen opklimmen en ontvluchten. In elk geval kan men 
op deze manier de dieren zonder moeite tot ontwikkeling 
brengen en verschijnen de vlinders dan op den normalen 
tijd, namelijk in de tweede helft van Mei en in Juni. 
Putten. J. Th. Oudemans. 
De pop van Pararge megaera L. 
Naschrift. 
Over de pop van dezen vlinder deelde ik een en ander 
op de wintervergadering der Ned. Ent. Ver., gehouden op 
16 Februari 1919, zie Verslag p. XV — XVI, en vervolgens 
in de Ent. B e r. van 1 Mei 1919, p. 15 1 — 152, mede. 
In de eerstgenoemde mededeeling vermeldde ik o. a., wat 
Sepp er over schrijft, zoomede wat Hofmann in ,,D i e 
Raupen der G r o s s - S c h m e 1 1 e r 1 i n g e Europas” 
