108 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
omtrent deze soort, zoomede omtrent Pararge macro. L. en 
acgeria L. ten beste geeft. De heer BRANTS was zoo wel- 
willend, mij nog mede te deelen, dat Wilde in zijne 
„Systematische Beschreibung der Raupe n” 
op p. 54 schrijft : ,,P. schwarz, grün oder gelblich, mit 2 
stumpfen Kopfspitzen”, en dat Ch. G. BäRRETT in zijne 
„Lepidoptera of the British Islands”, 1893, 
Vol. I, p. 238, na de pop van P. megaera eerst als groen 
beschreven te hebben het volgende; mededeelt : ,,But 
sometimes, instead of green, the pupa is of a more or less 
dark brown, or even sooty-brown, almost black, but the 
bright yellow abdominal spots are generally conspicuous ; 
and 110 difference whatever is observable in the butterflies 
resulting from these differently coloured pupae.” 
Uit deze, zoo mede uit de vroegere aangehaalde mede- 
deelingen, blijkt dus, dat men wèl heeft opgemerkt, dat de 
pop niet altijd dezelfde kleur heeft, doch er heèrscht toch 
in de nadere omschrijving daarvan iets onzekers. De opge- 
geven kleuren loopen van groen over geel en bruin naar 
zwart. Men zou dus meer aan groote variabiliteit gaan 
denken. Mijne tot nog toe verkregen uitkomsten geven 
slechts twee kleuren te zien, die echter hemelsbreed uit- 
eenloopen, n.l. grasgroen en diepzwart. Wat ik echter vooral 
wilde uitmaken, en daarvan rept geen der aangehaalde 
schrijvers iets, is de vraag, of de kleur van de pop 
verband houdt met de sexe. Inzonderheid ver- 
diende dit punt onderzocht te worden, daar HOFMANN (zie 
Verslag p. XVI) mededeelde, dat de manlijke pop van 
de verwante P. maera geelgroen is, de vrouwelijke donker- 
groen tot zwart. De door mij verkregen uitkomst (zie E. B. 
p. 152) leerde, dat het kleurverschil der poppen bij P. megacra 
in geen enkel verband met de sexe staat, 
daar zoowel de groene als de zwarte poppen mannetjes en 
wijfjes opleverden. 
Ik hoop de proeven nogmaals op grooter schaal te 
herhalen. 
Putten. 
J. Th. Oudemans. 
