ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
171 
Hartig, Die Familien der Blattwespen und 
Holzwespen, p. 117 — 119, deelt mede, dat hij de des- 
tijds (i860) nog onbekende larve ontdekte, en geeft er eene 
uitvoerige beschrijving van, zoomede eene afbeelding, Tab. IV, 
Fig. 8. Hij vermeldt verder, dat hij de larven, volwassen en 
halfwassen, in het begin van Juli, op lage, 5 tot 10-jarige 
dennen vond, steeds eenzaam. Zij sponnen zich midden tot 
einde Juli in; de imagines verschenen reeds 14 dagen later, 
einde Juli tot midden Augustus. Hartig geeft als zijne 
meening te kennen, dat eene tweede generatie allicht zou 
kunnen voorkomen, doch zegt er bij, dat hij dit niet heeft 
waargenomen. 
In Judeich und Nitsche, Lehrbuch der Mittel- 
europäischen Forstinsektenkunde, Bd. I, 1895, 
zijn p. 635 — 646 aan het genus Lophyrus gewijd, doch meer 
speciaal aan eenige als schadelijk bekende soorten, waartoe 
allerminst Lophyrus nemorum behoort, aangezien deze, vol- 
gens verschillende schrijvers, eene der zeldzaamste soorten 
is. Aan haar wordt derhalve door JUDEICH und NlTSCHE 
zeer weinig aandacht gewijd. Wel echter wordt op p. 638 
in ’t algemeen gezegd, dat, onder gunstige omstandig- 
heden, naar het schijnt, bij alle soorten twee generaties 
voorkomen, van welke dan de imagines eerst in April en 
dan weder in Augustus tot October vliegen zouden. 
Dat er althans ééne soort is, nog wel eene der schadelijkste, 
welke nooit meer dan ééne generatie per jaar voortbrengt, 
is thans vastgesteld. Het is Lophyrus rufus Retz. (= sertif er 
Geoffr.). Deze heeft eene andere levenswijze dan alle andere 
Lophyrus- soorten; zij overwintert n.l. als ei, terwijl de andere 
dit als ingesponnen larve doen. Een en ander deelde ik in 
de vergadering der Ned. Ent. Ver. van 9 Juni 1917 mede. 
Thans nog iets over de nomenclatuur van Lophyrus nemo- 
rum. Enslin noemt de soort: Lophyrus nemoralis nov. nom. 
(dus: Enslin 1917), met, als synoniemen, Tenthredo nemorum 
F. 1793 nee Gmel. 1790. Dat wil dus zeggen, dat FabriciüS 
in 1793 met zijne Tenthredo nemorum inderdaad onze soort 
bedoeld heeft, doch Gmelin met z ij n e Tenthredo nemorum, 
drie jaar vroeger gepubliceerd, eene andere. Het is dan ook 
gebleken, dat Gmelin’s soort een Pampkilius ( Lyda ) is, thans 
