198 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. . 
De verschilpunten, door Ganglbauer opgegeven, stemmen 
volkomen met ons exemplaar en rigidicormis overeen. Bij 
fulvicornis is het halsschild iets meer verbreed, ongeveer de 
helft breeder (bij de andere 1 / 3 breeder) dan lang. De dek- 
schilden zijn tamelijk fijn en weinig korrelig, bij rigidicornis 
vrij krachtig en dicht korrelig. Achterlijf op de voorste 
tergiten zeer spaarzaam-, bij rigidicornis fijn en vrij dicht 
bestippeld. Zwart; dekschilden roodbruin of geelbruin; het 
uiteinde van het achterlijf en de achterrand der voorste 
tergiten evenzoo gekleurd. Sprieten en tasters licht roestrood ; 
pooten roodgeel. Lengte 3 1 / 2 — 4 mm. 
358. Hygrotus inaequalis F. Bij z.. fasciatus D ALLA TORRE 
vloeien de zwarte banden op de dekschilden ineen ; zij ver- 
toonen dan een uitgezakte gele basaalvlek en een onregel- 
matige gele randzoom ; overigens is het dier totaal zwart; 
zeldzamer dan het type. 
848. Philonthus cnientatus Gmel. De a. extinctus Bernh. 
werd, in een enkel exemplaar, door Prof. Dr. Max. Weber 
op Terschelling, Juni, gevangen en met dank voor mijne 
collectie aangeboden. Terwijl bij het type de dekschilden 
eene duidelijke roode vlek vertoonen, is deze bij genoemde a. 
totaal uitgewischt en gelijkt zij daardoor op P. longicorms 
Steph., P. varions Payk. a. unicolor Steph. en P. agilis Grav., 
maar onderscheidt zich dadelijk door de pekzwarte voor- 
coxae en den kort-ovalen kop. 
1602. Psammoechus bipunctatus F. Bij a. Baudicri LUC. is 
het lichaam geheel roodgeel; slechts een ronde vlek op het 
achtergedeelte der dekschilden is zwart ; bij Rotterdam, April 
(ex. coll. Snellen) en Valkenburg, Aug. (Fr. Rüschkamp). 
Bij a. connexus Gerh. zijn de zwarte vlekken op de dekschilden 
tot aan den naad en meer of minder tot aan den zijrand 
uitgebreid; bij Rotterdam, April, en Hillegersberg, Maart 
(ex. coll. D. van der Hoop en Snellen). Bij het type zijn 
kop, onderzijde, schildje, de twee voorlaatste sprietleedjes, 
benevens eene ronde vlek op het achtergedeelte der dek- 
schilden zwart. 
161 5 bis . Monotonia punctaticollis AubÉ ( brevicornis Motsch.). 
Deze soort, welke door AubÉ uit de omstreken van Parijs 
beschreven is en door SCHILSKY o. a. uit den Elzas wordt 
