ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
213 
planten gedeponeerd worden, welke de rups niet eet, of 
wel op voorwerpen, die voor voedsel in het geheel niet in 
aanmerking komen. Ik wil hieronder een paar van zulke 
gevallen, die ik op mijn entomologisch pad ontmoet heb, 
mededeelen en tevens trachten, de natuurlijke verklaring er 
van te geven. 
Eenige jaren geleden trof ik op de naalden van een der 
onderste takken van een der hier op Schovenhorst aanwezige 
Californische reuzenboomen ( Wellingtonia of Sequoia gigantea) 
een partijtje vlindereieren aan, welke bij nadere beschouwing 
Noctuïden-eieren bleken te zijn. Mij over deze bijzondere 
keuze van het moederinsect verwonderend, verwachtte ik toch 
niet, dat de rupjes de naalden van dezen exotischen conifeer 
zouden willen nuttigen. Dat werd ook bevestigd, toen de 
diertjes weldra uitkwamen. Zij weigerden beslist iets van de 
genoemde naalden te nuttigen en kropen in de glazen buis, 
waarin zij gehuisvest waren, rond. Nadat allerlei voedsel aan 
hen voorgezet was, kozen zij ,,lage planten”, meer in ’t bijzonder 
paardebloem en werden daarmede groot gebracht. Nadat zij 
eenige malen verveld waren, werd het mij duidelijk, dat ik 
met Agrotis-rupsen te doen had en allengs, dat het de gewone 
Agrotis pronuba L. was. Om volkomen zekerheid omtrent de 
soort te erlangen, kweekte ik enkele exemplaren geheel op. 
Toen deze de imago geleverd hadden, bleek het ten 
slotte, dat ik mij niet vergist had. 
In 1919 herhaalde zich dezelfde geschiedenis. Op een 
anderen conifeer, Chaniaecy paris lawsoniana, vond mijne 
schoondochter een schooltje eieren. Weder waren het Noc- 
tuïden-eieren en ook deze kwamen uit. De jonge rupsjes 
weigerden zich met de naalden van genoemde plant te 
voeden, kozen van het hun voorgezette wederom eenige 
„lage planten”, inzonderheid paardebloem, werden volwassen, 
en bleken ook thans Agrotis projiuba L. te zijn. 
Uit het bovenstaande leid ik af, dat genoemde vlindersoort 
of weinig kieskeurig is ten opzichte van de plaats, waar zij 
hare eieren afzet, dan wel opzettelijk plaatsen kiest, die 
eenigszins van den grond verwijderd zijn en daardoor wellicht 
geacht kunnen worden veiliger te zijn. Bezwaren ten opzichte 
van de voedselvoorziening der jonge dieren bestond in beide 
