272 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN . 
of totaal uitgewischt; achtervlekken niet of slechts iets 
naar voren op den zijrand verlengd. Bij het J de mid- 
dellob van den penis met parallelle zijden, de top stomp 
afgerond, met een klein uitsteekseltje in het midden, 
daardoor accoladevormig; parameren smal, naar achteren 
tamelijk versmald. Lengte 5 1 / 2 — 7 1 2 mm. Evenzeer ver- 
breid, wellicht iets minder algemeen dan de beide andere 
soorten lunatum F. 
Zijranden van het halsschild nagenoeg altijd geelachtig, 
althans naar de voorhoeken. De voorste vlekken op de 
dekschilden helderrood, altijd duidelijk begrensd en goed 
zichtbaar; achtervlekken naar voren op den zijrand ver- 
verlengd. Bij het c? de middellob van den penis, vanaf 
het midden, lang-dunner wordende, aan den top scherp- 
puntig ; parameren zeer smal, naar achteren, als een 
draadvormigen, doorschijnenden, eenigszins vliezigen 
band, dunner wordende scarabaeoides L. 
1 878. Trox hispidus PONTOPP. In E n t o m. Bericht. 
No. 1 1 3, I Mei 1920, gaf ik een overzicht van de mij 
bekende Nederlandsche exemplaren van deze soort. Een 
grooter materiaal, uit de collectie van Dr. D. Mac GlLLAVRY, 
deed mij ook kennis maken met een exemplaar van de 
ab.s. asiaticus FaLDERM. uit Otterlo, bij hetwelk de korrels 
op de vlakke tusschenruimten nagenoeg totaal ontbreken. 
Een exemplaar uit Exaeten (L.), waar die korrels wat minder 
duidelijk zijn, kan als overgangsvorm gelden. Met mijn 
bizonderen dank werden deze exemplaren voor mijne col- 
lectie bestemd. De door O. Schneider als a. insularis 
geduide vorm, waar de korrels op de vlakke tusschenruimten 
wat meer, of wat minder duidelijk ontwikkeld zijn, moet 
als type der soort beschouwd worden. 
2178. Hedobia imperialis L. Exemplaren met onderbroken 
witgrauwe vlekken op bruinzwarten grond zijn: a . inter rupta 
PlC (den Haag en Arnhem). 
2198. Ertiobius longicornis St. Het door mij vermelde 
exemplaar uit Winterswijk (dekschilden geelbruin) behoort 
tot de a. dilutipennis Gerh. (zie: Derde Lijst enz., in: 
Tijdschr. v. Ento m., Deel XLVIII 1905). Het pekzwarte 
