290 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
2449. Cryptocephalus coryli L. Bij a. dorsosignalus Reitt. 
ontbreken de zwarte vlekken achter de basis der dekschilden 
en is slechts eene vlek achter het midden voorhanden ; een 
O' bij Wageningen. 
„ 2486 bis . Ckrysometa analis L. In Ento mol. Berichten 
No. lil, Deel V, 1 Januari 1920, deelde ik mede, dat deze 
soort geen Ckrysomcla, maar een Hydrotliassa TlIOMS., 
naverwant aan aucta , zou zijn. Deze opvatting van WEISE 
(Col. Cat. Pars 68, 1916, JüNK-SchenklinG) komt mij 
minder juist voor, daar bij deze soort, evenals bij alle andere 
soorten van het genus Ckrysomcla , de epipleuren der dek- 
schilden, aan de binnenzijde naar het uiteinde, bij goed 
geconserveerde exemplaren, uiterst kort bewimperd 
zijn. Bedel (Faune des Coléoptères du Bassin de 
la Seine T. V. 1889—1901, p. 140, noot (2) zegt terecht: 
,,La brièveté des cils et leur mode d’insertion les rendent 
souvent assez difficiles à observer”. Bovendien is bij analis , 
evenals bij de zeer aanverwante C. marginata L., het hals- 
schild aan de basis d u i d e 1 ij k gerand, wat wel is waar bij 
Ckrysomcla bij uitzondering het geval is; bij i Hydrotliassa 
daarentegen is het halsschild aan de basis nimmer gerand. 
Verder is de bestippeling op halsschild en dekschilden zooals 
men die meer bij Ckrysomcla , niet bij Hydrotliassa vindt. 
M. i. moet derhalve analis L. als cene echte Ckrysomcla 
beschouwd worden. 
2539. Lockmaea caprcae L. Bij a. scutcllata ClIEVROL. zijn 
de sprieten en pooten geheel zwart (met het type) ; bij het 
type slechts gedeeltelijk zwart. 
2547. Galcrucclla tanella L. Een melanistisch exemplaar 
werd, voor vele jaren, door den heer H. LatierS, bij Kerk- 
rade (Limb.), April, gevangen en welwillend voor mijne 
collectie bestemd. Het geheele lichaam, met de sprieten en 
pooten, is zwart; ik noem deze: melanaria nov. ab. (zie 
Derde Lijst enz., in: Tijdschr. v. Ent. XLVIII). 
2571. Ckactocncma Salhbcrgi Gylh. Onder de vele exem- 
plaren uit Amsterdam, Febr., die ik zag, is ook een geel- 
koperkleurig exemplaar, bij hetwelk nog een uiterst gering 
spoor van een geelgroenen tint op de dekschilden over- 
gebleven is; deze gelijkt sterk op C. amdella Payk., maar 
