ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
327 
Biegung. Vierte Längsader gleichmässig ünd schwach gebo- 
gen, ohne Cirkumflexkrümmung an der Wurzel und ohne 
Rückwärtsbiegung am Rande. — Schwinger gelb, etwas 
braun verdunkelt. — Länge D/2 mm. — Fundort: Feld- 
kirch, Vorarlberg 1 J 12. VIII. 1920 in meiner Sammlung. 
Anmerkung. A. longipalpis WOOD fing ich zweimal in 
Holl. Limburg und am 18. VIII. 1920 auch in Feldkirch. 
WOOD hat bei ihr wie in andern Fällen die untern Senk- 
borsten übersehen. Die Art scheint auch etwas zu variieren. 
Die Taster können mehr braun als schwarz, die Beine mehr 
gelbbraun als schwarzbraun gefärbt sein. Das Feldkircher G 
hat 4 Borsten jederseits am Hypopyg, 3 am untern Rande, 
die 4. etwas höher. 
Bonn a. Rh. 26. XI. 1920. H. SCHMITZ S. J. 
Nieuwe vondsten voor de Nederlandsche 
Coleopterenfauna XXXIII. 
120. Ocys quinquestriat 7 cs Gyll. Van Pater F. RüSCHKAMP 
S. J. ontving ik, met mijn dank, een dwergexemplaar van 
slechts 3 1 / 2 mm. lengte. 
139. Laemostenus terricola Herbst. Uit Nassau wordt eene 
var. lithuaniens Motsch. vermeld, welke kleiner dan het type 
is, met rechte middelschenen. Een dergelijk exemplaar, slechts 
13 mm. lang, ontving ik in 1905, van Dr. Dammerman, uit 
Arnhem. 
452 bis . Gyrinus striolatus Fowl., zie: Ent. Ber. Deel V, 
No. 107, I Mei 1919, bij Gyrinus colymbus Er. Van G. strio- 
latus Fowl ontving ik, met mijn dank, een exemplaar, met 
de etiket: Exaeten 1901 (ex. coll. WasMANN), van Pater 
F. RüSCHKAMP S. J. 
49i bis . Oxypoda humidula Kr., GaNGLB. [umbrata Er.), welke, 
volgens Bernhauer, vicina Kr. ( soror Kr., humidula Kr., 
jimbrata'E.R.) moet heeten, zeefde ik, bij Spaubeek (L.), Juni, 
in één enkel exemplaar, uit dorre bladen. 
9i2 b!s . Medon apicalis Kr. (zie: Ent. Ber. No. 117, 1 Jan. 
1921). Deze soort is het naast aan ripicola Kr. verwant. 
Terwijl bij deze soort de kop groot en breed, opvallend 
breeder dan het halsschild en ook breeder dan de dekschilden 
