ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
341 
ontving ik voor eenige jaren, van den heer H. J. H. Latiers, 
een typisch exemplaar uit Kerkrade, Juni. 
2764. Phyllobius oblongus F. Gerhardt beschrijft een vorm 
mandibularis, waar de voorkaken ongewoon lang zijn, ver 
uitsteken, sterk naar binnen gekromd en van een krachtigen, 
naar binnen gerichten tand voorzien zijn. Ik bezit een 
exemplaar uit Rotterdam, voor vele jaren van den heer C. J. 
DIXON ontvangen, waar alleen de linker voorkaak aldus 
abnormaal is. De eerste indruk is, dat wij hier te doen 
hebben met een z.g. valsche kaak (zie : Coleoptera Neer- 
landica II, blz. 540), ofschoon het mij voorkomt, dat het 
hier een abnormaal ontwikkelde, imaginale voorkaak geldt. 
De vorm mandibïilai'is kan, als zijnde eene monstruositeit, 
geen aanspraak maken op var. of ab. 
2781. Alophus triguttatus F. ( cordiger SULZ., obsoletus 
Reitt.). Volgens Reitter’s Fauna Germanica V is het 
halsschild van langwerpige, haarvormige, overdwars geplaatste, 
of onduidelijke schubjes voorzien en bovendien met gewone, 
in de breedte gerichte, haren bezet. Halsschild bij het 
even lang als breed, bij het <j> zwak verbreed ; doorgaans 
fijn en dicht, gelijkmatig bestippeld. Snuit slechts met eene 
flauw aangeduide middelgroef. Bij de var. vaii Schrank 
( triguttatus auct.), welke door Reitter uit oostelijk Duitsch- 
land en een deel van Oostenrijk opgegeven wordt, is het 
halsschild bij het d niet, of slechts weinig breeder dan lang, 
bij het $ breeder; overal fijn-, naar de zijden toe iets rimpelig 
bestippeld en in de stippels met korte, meer verbreede, 
meestal metaalglanzige schubjes, daartusschen zonder of 
slechts met weinig duidelijke, neerliggende haartjes bezet; 
snuit gewelfd, in den regel met eene zeer duidelijke middel- 
groef ; dekschilden meestal met twee lichter beschubde, 
schuine vlekken, van welke de achterste tot aan den naad 
reikt. Exemplaren, die aan de beschrijving van var. vau 
SCHRANK beantwoorden, zijn ook uit ons land bekend. Bij 
een exemplaar, uit aanspoelsel van de Maas (Steyl in Limb., 
April), zijn de kortere, meer rondachtig-ovale schubjes op 
het halsschild eenigszins metaalglanzig en de, in de breedte 
gerichte, haren veel dunner bezaaid ; ook is de gewelfde 
snuit in de lengte duidelijker gegroefd; bovendien zijn de 
