344 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
versch uitgekropen, exemplaren van beccabungae, die ik zag, 
was geen enkele die aan squamicolle beantwoordt. 
G. squamicolle zag ik uit Velp, Winterswijk, Ommen en 
den Bosch. 
Het onderscheid is aldus: 
— De zijden en veelal ook de basis van het halsschild 
dicht wit of geelachtig-wit beschubd ; de schubjes zijn 
langwerpig of wigvormig en niet bijzonder dicht aan- 
eengesloten; tusschen de schubjes staan, in grooter 
aantal, overdwars liggende haren. Tusschenruimten der 
stippellijnen op de dekschilden met aanliggende en 
bovendien met, weliswaar sterk gebogene, maar toch 
nog duidelijk opgerichte haartjes bezet, die vooral op 
het afhellende uiteinde, ook bij oude exemplaren, dui- 
delijk te herkennen zijn. Zie verder Col. Neerl. II, 
656, 61, 2 beccabungae L. 
— Het geheele halsschild, bij goed geconserveerde exem- 
plaren, uiterst dicht wit of geelachtig-wit beschubd; 
de schubjes zijn nagenoeg cirkelrond en sluiten zeer 
dicht aaneen ; daartusschen verspreide, overdwars lig- 
gende, haren. Dekschilden slechts met kortere, aan- 
liggende haartjes bezet, rood; de basis, de zijden en de 
naad zwart (de roode kleur der dekschilden is, zooals 
ook GERHARDT aangeeft, verder uitgebreid dan bij bec- 
cabungae ); overigens zwart; funiculus der sprieten en de 
pooten rood ; de tarsen en ook de dijen, meer of minder 
uitgebreid, zwart. Er zouden ook bijna geheel zwarte 
exemplaren, met nog een klein rood vlekje op de dek- 
schilden, bekend zijn. Ook komen, volgens KüNNEMANN, 
exemplaren voor met roode tarsen. Lengte 2 mm. . 
squamicolle Reitt. 
Den Haag. Ed. Everts. 
Adreswijziging. 
H. Schmitz, S. J., is van Hofgartenstrasse 9, Bonn, ver- 
huisd naar Bonner Talweg 4, Bonn. 
