346 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
verschillende concentraties van het blauwzuur, gedurende 
verschillende tijden blootgesteld. Bij het uitmaken of de eieren 
werkelijk door het blauwzuur gedood zijn, doet zich een 
moeielijkheid voor, n.l. dat een groot aantal eieren, ook 
zonder aan blauwzuur blootgesteld te zijn geweest, niet uit- 
komen. Daarom zorgden wij steeds voor een groot aantal 
contróletakjes, die niet met blauwzuur in aanraking kwamen 
en de in Februari en Maart uitkomende rupsjes werden het 
eerste jaar geregeld geteld, terwijl in Juli het totaal aantal 
eieren en het aantal uitgekomen eieren geteld werd. In 1919 
brachten wij de takjes in reageerbuizen, waarvan een aantal 
gesloten werden met een watteprop, de anderen met een 
watteprop en behangselpapier. De uitkomsten, met de con- 
tróletakjes vergeleken, waren ongunstig: er was zoo goed 
als geen invloed van het blauwzuur merkbaar. In de niet 
uitgekomen eie r en werden des zomers verdroogde rupsjes 
gevonden. Enkele kleine wespjes, behoorende tot de Chal- 
cididae kwamen in Juli uit. 
In 1920 werd de proef herhaald, ditmaal in buisjes, aan 
beide zijden door gaas afgesloten. De concentratie van het 
blauwzuur alsook de tijd van inwerking werd beide jaren 
hetzelfde genomen, n.l. ‘/ 10 , '/ 4 , '/ 2 en 1 vol. °/ 0 en wel 
gedurende '/ 2 , 1,2 en 4uur. In 1920 was wel invloed van het 
blauwzuur waar te nemen; want de eieren, die aan 1 vol. °/ 0 
gedurende 4 uur waren blootgesteld geweest, kwamen enkele 
weken later uit dan alle andere ; ook bleek het percentage 
der nu uitgekoinenen lager te zijn, dan bij de contróletakjes. 
Wij herhaalden nu de proeven in 1921 met hooger con- 
centratie blauwzuur, n.l. 1, i'/ 2 , 2 en 2 '/ 2 vol. °/ 0 , welk 
laatste percentage vermoedelijk wel het hoogste is, bruikbaar 
in de praktijk. Nu bleek echter, dat ditmaal de invloed van 
het blauwzuur weer zoo goed als niets beteekende. De met 
blauwzuur behandelde eitjes kwamen ongeveer gelijktijdig 
met de contróle’s uit. Waarschijnlijk hadden de ringrupsen 
dit jaar meer levensvatbaarheid en waren dus moeielijker 
te dooden. 
Door deze proeven is nu echter duidelijk, dat het dooden 
dezer eieren niet zoo eenvoudig is, als men, gezien de uit- 
komsten bij andere insecteneieren, wel zou meenen. 
