ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
353 
der Stammesentwicklung. Dass der Mensch bereits 500000 
bis i l / 2 Millionen Jahre vor unserer Zeitrechnung existiert 
habe, ist eine phantastisch-extreme Schätzung, welcher durch 
die Monoglacialtheorie von GEINITZ vollends der Boden 
entzogen wird. 
Das Büchlein ist in leichtem französischen Plauderton ge- 
schrieben und gewinnt durch cingestreute persönliche Züge an 
Interesse für weitere Kreise. Es weist auch manchen Fachmann 
auf noch ungelöste Rätsel in der Ameisenbiologie hin. 
Valkenburg. E. WasMANN S.J. 
Nieuwe vondsten voor de Nederlandsche 
Coleopterenfauna XXXV. 
I. Cicindela campestris L. Bij een exemplaar uit de 
Grebbestreek, door den heer F. W. Burger gevangen, heeft 
zich de bruine veeg, waarop de witte middelvlek staat, vooral 
naar voren, sterk over het midden der dekschilden uitgebreid, 
wat ook reeds bij het levende dier zichtbaar was. Met mijn 
dank werd het voor mijne collectie bestemd. 
40. Omophron limbatus L. Bij a. maculatipennis PlC 
vertoonen de dekschilden eene niet gebande metallische tee- 
kening; deze is gereduceerd tot veranderlijke vlekken ; zeld- 
zamer dan het type. 
44. Elaphrus riparius L. Een exemplaar van de a. atra- 
tulus H. WaGN. werd, door den heer P. VAN DER WlEL, bij 
Bergen-op-Zoom, Juni, gevangen en welwillend voor mijne 
collectie bestemd. De kleur is op de bovenzijde zeer donker, 
pekzwart ; de spiegelvlekken der dekschilden zijn diep zwart; 
kop en halsschild vertoonen nog eenigszins de zwartbruine 
kleur en het schildje is op het voorste gedeelte nog eenigs- 
zins groenachtig; de onderzijde is bronzig-bruin. 
253. Harpalus latus L. Onder den naam van erythro- 
cephalus F. werden geduid onuitgekleurde exemplaren, bij 
welke kop en halsschild roodbruin zijn. 
243. Haliplus fulvus F. Zelden zijn de donkere langs- 
vlekken op de dekschilden gedeeltelijk samengevloeid. Ik 
zag exemplaren uit Zeeburg (P. van der Wiel) en Ommen 
(K. Kempers), destijds met mijn dank ontvangen. 
