358 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
vergelijking met de Copridae, waar de reductie der tarsen 
dikwijls tot een erfelijk verschijnsel geworden is. Of hierbij 
verminking door het graven, of niet-gebruik als prikkel ge- 
werkt heeft, durft de schrijver niet beslissen. 
Zoögeographisch zijn de Tenebrioniden, voornamelijk ten- 
gevolge van hunne dikwijls voorkomende vleugelloosheid van 
belang, vooral voor een gebied als het besprokene, waar nog 
geen tiende der waargenomen soorten vleugels bezit en slechts 
4 °/ 0 op boomen leeft, welk geringe aantal bovendien waar- 
schijnlijk nog ingevoerd is. Van de Tenebrioniden van Nieuw- 
Guinea voert daarentegen 98 °/ 0 een boomleven en is ge- 
vleugeld. Daar natuurlijk onder de vleugellooze de meeste 
endemische of plaatselijk optredende soorten te verwachten 
zijn, is dit aantal voor Afrika dan ook opvallend groot. 
Noord-Afrika heeft ook van deze groep een palaearktische 
fauna, maar voor het gebied ten Z. der Sahara zijn 1899 
soorten geconstateerd, waarvan 1876 endemisch zijn; 82 °/ 0 
der geslachten is endemisch. Voor Z. -Afrika zijn 1112 van 
de II 19 soorten endemisch. 
Wie zich op systematisch gebied voor Tenebrioniden in- 
teresseert, kan Gebien’s studie niet ontberen. 
J. C. H. de Meijere. 
Acarologische Aanteekeningen LXVI. 
Tarsotomus domesticus C. L. Koch 1 847. 
C. L. Koch beeldt in zijn System der Myriapoden 
etc. Taf. 10, Fig. 105 een Tarsotomus onder den naam van 
Erythraeus domesticus af. 
Het is mij gelukt, die snel loopende, op een spinnetje 
gelijkende mijt te vangen. Zij liep in de Hoogere Burger- 
school over mijn werktafel. Ik onderzocht haar en bevond, 
dat zij van de bekende T. parietinus Herm. in vele opzichten 
afwijkt. Zij is, zooals KOCH beschrijft, wit, met zwarte vlekken 
op (in) het lichaam. 
Berlese identificeert T. domesticus C. L. KOCH met DUGÈS’ 
ruricola, wat beslist eene vergissing is. Voor de zooveelste 
maal wordt daarmee bewezen, hoe onvoorzichtig en onweten- 
