ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
359 
schappelijk het is, eene diersoort zonder vasteren grond naar 
een figuurtje als identiek aan eene bekende soort te verklaren. 
Cheyletia Haller 1884 en Cheletomimus Oudms. 1904. 
In stof in huis vond ik eene larve en eene nympha van 
Cheyletia squamosa DE Geer 1778. De nymphe heeft 3 rug- 
schilden, n.I. een groot voorrugschild en 2 kleine achterrug- 
schilden naast elkander. Nu is mijn genus Chelotomimus 
voornamelijk op het bezit van 3 rugschilden gebaseerd (Ent. 
Ber. v. I. n. 18, p. 163(1 Juli 1904) en Mém. S o c. Zool. 
Fr a v. 19, 1906, p. 42 en 136 (15 April 1907)). — De vraag 
doet zich nu voor : was het exemplaar, dat Berlese mij ten 
onderzoek toezond, en waarop ik het genus Chelotomimus 
baseerde, werkelijk een Ç? Zoo niet, dan valt het genus 
Chelotomimus, omdat het met Cheyletia synonym zou zijn. 
Een nader onderzoek hieromtrent is gewenscht. 
Arnhem. Dr. A. C. OUDEMANS. 
Trekkende spinnen. 
Daar de Spinnen, evenals de Acari , tot de Entoma be- 
hooren, acht ik de volgende mededeeling in ons blad niet 
alleen niet misplaatst, maar zelfs zeer gewenscht, omdat 
alles, wat over het trekken van Spinnen, Millioenpooten, 
Duizendpooten, Schaaldieren en Insekten waargenomen wordt, 
in vaktijdschriften opgenomen, en zoodoende aan de ver- 
getelheid ontrukt dient te worden. 
Van bevriende zijde werd mij op twee artikelen in ,,D e 
Kampioen” van 8 en 22 April 1921 opmerkzaam ge- 
maakt. 
Het eerste bleek uit De Nederlander overgenomen 
te zijn ; de daarin beschreven trek had in de buurt van Baarn 
plaats. Naar aanleiding van dat stuk schreef ik aan de 
Redacties van De Nederlander, De Baarnsche 
Courant en het Baarnsch Nieuwsblad met verzoek, 
mij d i e nummers wel te willen doen toezenden, waarin het 
geval ter sprake kwam. 
Van de Redactie van eerstgenoemd blad ontving ik niet 
alleen de nummers van 30 Maart en 4 April, maar ook het 
