ENTOMOLOGISCHE BERICHTER. 
361 
opnieuw een bezoek bracht, om echter tot haar teleurstelling 
te ontdekken, dat het spinnenheir verdwenen was, met 
achterlating van eenige bagage, zijnde een enkel web hier 
en daar 
Het Baar n sc h Nieuwsblad van 8 April herhaalt 
slechts het oorspronkelijk bericht. 
Van Mej. I. E. BoERING, wie ik eenige vragen stelde, 
ontving ik een uitvoerig schrijven, waaraan ik nog het 
volgende ontleen. 
»Het weer was helder, zonnig, en, voor den tijd van het 
jaar, erg warm. Daarbij was het bladstil. Het was een dag, 
zooals men zelden om dien tijd aantreft. Want vooral daar, 
tusschen Eembrug en Hoogland, waar bijna geen boom 
staat, doch alles vlak is, voelt men bijna altijd wind. En 
juist dien dag maakten wij (Mej. W. J. J. Breij uit Baarn 
en ik) de opmerking, dat, welke richting wij ook reden, 
we totaal niets van den wind bemerkten. Het is een kronkel- 
weg van belang, dus voor windwaarneming, vooral op de 
fiets, wel zeer geschikt. Hoe de windrichting toen was, zou 
ik U dan ook niet zeker kunnen zeggen. Maar wel trof het 
ons (wij reden zuidwaarts), dat deze spinnen en draden 
slechts op de weide aan de overzijde van de sloot, op den 
grasrand aan deze zijde van de sloot (alle drie links van 
ons), alsmede aan de oostzijde van den dijk, rechts van 
ons, te zien waren. Aan de westzijde van den dijk zagen 
wij geen enkelen draad, of spin. De kruin van den dijk 
vormde de scheiding. Hieruit valt, naar mijne meening af 
te leiden, dat de wind van uit het Oosten woei. Maar ik 
verklaar nogmaals uitdrukkelijk, dat wij absoluut geen 
wind voelden. Maar het was zeer opmerkelijk, dat aan den 
rechterkant van den dijk geen enkele spin te zien was. Een 
goed eind verder was het evenzoo. In welke richting dââr 
de dijk lag, kan ik echter zóó niet bepalen, gezien de vele 
slingeringen van den weg. Doch dat zouden wij eens 
precies kunnen nagaan, door er nogmaals heen te fietsen. 
Tot mijn grooten spijt heb ik geen enkele spin verzameld. 
We hadden geen doosje, of iets dergelijks, bij ons, en 
daarom lieten wij op onze fiets en ook op Mej. Breij’s 
hoed (ik was blootshoofds) de draden en spinnen zitten. 
