'22 
D E N A T U'U R L Y K E H I S T O R^ï E, 
glad, en weinig gevuld, hair, dat van denzelfden aart fcheen te zyn als 'de 
borftels. 
Deze twee. 4ieren geleeken raalkanderen volmaakt in het maakzel van den 
hek; hy was dun en liep in een zwart en gerond kaakbeen uit; de neus was 
groüiter dan het gedeelte van den bek , dat daar op uitliep ; dezelve hadt op 
geenerhande wyze de gedaante van een varkensfnuit , en verfchilde veel van 
den neus der honden , inzonderheid voor zo verre de neus der eegels dikker 
was dan het gedeelte, van den bek, dat daar aanraakte , dat de opening der neus- 
gateir verder van malkander verwyderd waren, en de buitenfte randen van 
yder neusgat agterwaards toegevouwen.en uitgerond waren : daarenboven ftrekte 
de boveutte lip zig .niet tot beneden den neus uit., gelyk.in den hond; daar 
ontbrak meer dan een. half duim aan , dat de onderde lip zo lang niet was als 
de neus , het welk het onderft kaakebeen en de benedenfte zyde van den bek 
op. zekere wyze deedt gelyken naar het onderft kaakebeen en de underfte zy- 
de van den fnuit eens varkens , en de dikte van den neus was eene andere ge- 
lykheid tuffehen deze eegels en de varkens : maar het wezendlyk verfchil be- 
ftaat hierin , dat de neus van den ccgel zig boven het gedeelte van den bek , 
daar hy aanraakte,. niet opwaards kromde,, gelyk by het, varken; dat hy niet 
plat was van voren, en dat de openingen der neusgaten niet voorwaards ge- 
rigt ^varen gelyk die der varkens : ondertuflehen fcheenen deze eegels in ’t 
algemeen meer naar een varken dan naar een hond te gelyken in de gedaante 
van den bek, en meer naar een bond, dan naar .een varlcenindie van den neus, 
.afzonderlyk bdehouwd. 
Ik heb verfcheiden andere eegels in Bourgonje , en anderen in de parken 
van Verfailles en in het bofch van Compiegne gevangen, waargenomen, en 
ik heb hen allen bevonden te gelyken naar die , waarvan ik de befchryving 
heb gegeeven; en zo zy in de grootte of in de hoogere ofligtere kleuren daar 
een weinig van verfchilden , is my dit verfchil alleenlyk voorgekomen als eene 
verfcheidenheid , die natuurlyk moet plaats hebben tu.ffchen dieren van dc' 
zelfde .ïbort in verfchillende ouderdommen. 
De Hr. Perrault meldt egter in zyne befchryving van den eegel ( 0 ) , dat 
•hy ’er van twee verfchillende Iborten, heeft ontleed; hy drukt zig . in deze be- 
.woordingen uit. 
,, 1de Natuuronderzoekers maaken de eegels van twee foorten , welker ver- 
fchil door, de ^gedaante des heks bepaald wordt, die in de eenen langpun- 
„ tig en gelyk is aan den fnuit van een varken, en korter, ftomper, en meer 
,, naar een hondsbek zweeraende in de anderen, die honds-eegels genaamd 
,, worden; deze foort.is de gemeene. 
„ Van vier eegels , welken wy ontleed hebben, waren ’er twee van elke de- 
.„ zer foorten, maar wy hebben daarin ook ande're onderfcheidingen dan het 
„ verfchil in den bek of fnuit gevonden., want zy verfchilden ook in de kleur 
,, van het geheele lighaam, in de dikte en in de figuur van de fteekels, maar 
„ voornaamentlyk in de grootte van ’t geheele dier , dat het eenige verfchil 
(a) Mémoire fourjerair i iRi/loirc Natmllt animux, femii Part. pag. 4 Ö. 
