BESCHRYVING VAN DEN EEGEL* 29 
lighaam van dit been maakt, zo men het kroonswyze uitfteekzel van het on- 
derft kaakbeen in het agterft gedeelte van deze' ruimte niet befpeurde : de 
eigenlyke neusbeenderen zyn zeer imaly en ftrekken zig niet zo verre voor- 
waards uit als het bovenft kaakbeen i daar is van onderen , aan de agterue zy* 
de der takken van het onderll kaakbeen , een uittteekzel , dat zig agter- 
waards uitftrekt, en dat opwaards is gekromd. 
De eegel heeft zes-en-rdertig tanden, twee van voren in yder kaakbeen,, 
die final en de langfte van allen zyn; vier baktanden aan ydere zyde van 
yder kaakbeen ; vyf kleine tanden geplaatft tuflehen de kiezen en den voor- 
ften tand , aan wederzyde van het bovenft kaakbeen , en drie kleine tanden 
ook geplaatft tuffehen de kiezen en den voorften tand van het onderft kaak- 
been : de tweede der baktanden , of kiezen , is de grootfte ; de laatfte is de 
kleinfte; daar zyn zeer verheven punten op de onderzyde der boventanden , 
en op de bovenzyde van de onder-tanden : van vyf kleine tanden van het bo- 
venft kaakbeen maaken de vier eerften elk flegts een punt ; de vyide heeft 
’er drie , en zoude onder het getal der kiezen kunnen geplaatft worden : van 
de drie kleine tanden van het onderft kaakbeen heeft de eerfte den wortel 
agterwaards fchuinfch gei'igt op dien van den voorften tand : de ryort(d van oen. 
tweeden der kleine tamien is uöK agterwaards gerigt, maar mmder Ichumlch 
dan die van den eerften; zy hebben alle drie eene verlenging naar voren, 
die in de twee laatften van her overige des lighaams van den tand onder- 
fcheiden wordt door eene kleine voor; het welk twee kwabjes maakt, welker 
een veel kleiner is dan de andere , en zig boven den wortel bevindt. 
Het tongbeen beflondt nit negen beentjes meer of min. krom , het beentje 
van ’t midden van de vork hadt weinige lengte; de takken en de tweede 
beentjes waren de langfte. 
Het doornagtig uitfteekzel van het tweede wervelbeen van den hals gelykt 
naar dat van het indiaanfeh varkentje; de onderfte tak der dwarfche uklteek- 
zels van het zesde wervelbeen is breed en plat. 
Daar waren vvftien rng-wcrvelbecnderen en vyftien ribben , agt waare en 
zeven valfche;^ de doornagtige uitfteekzels van deze wervelbeenderen waren 
allen agterwaards geboogen , met uitzondei'ing van die der drie laatfte i, alle 
de zydeiT waren zeer breed naar evenredigheid- van het lighaam des diers , 
uitgezonderd de laatfte dor vallche ribben : het boi'ttbeen beftondt llegts uit 
vyf breide cu dikke beentjes; het eerfte hadt van voren twee korte takje.s , 
daar de twee eerfte ribben , eene aan ydere zyde , op uitlippen : dc tweede 
ribben gcledigden zig tuffehen het eerfte en tweede beentje ; de derde tus- 
fchen het tweede en derde beentje, en dus vervolgens tot aan de zesde rib- 
ben, die zig niet bet middclfte gedeelte van het vyt’...e beenqe geledigden ; de 
geleding der zevende en agtftc ribben was aan het agterfte emde van dit vyf- 
de en lasitfte beentje van het borftbeen. 
De lendcn wert'eibeenderen -waren ten getale van zes;- hunne hykomende- 
uitfteekzels hadden weinig lengte ; het heiligbeen beftondt uit drie valfche wer- 
velbeenderen en de Haart uit dertien. 
Het voorftc gedeelte van het heupbeen hadt eene figuur, die naar kantzut' 
lig geleek ; de goot van ’t bekken was zeer kort en zeer diep». 
D 
