VAN DE SPITSMUIS. 
3^ 
en gerot vleefch ; men vindt het ook dikwils in de velden , en in de boffchen , 
alwaar het van zaaden leeft: het verbergt zig onder de mos, onder de bladen, 
onder de ftammen van booraen , of zomtyds in de gaten , die door de mollen 
verlaaten zyn, of in andere kleinere gaten, welken het voor zig zelven maakt, 
door de aarde met zyne nagels en fnuit door te graven. 
De fpitsmiüs brengt veele jongen tevens voort, in even grooten getale, zegt 
men, als de muis, maarniet evendikwDs; zy heeft een veelfcherperfchreeuw 
dan de muis; maar zy is, op verre na, zo vaardig en behendig niet als deze; 
men vangt haar ligtelyk omdat zy kwalyk ziet en kwalyk loopt. 
De gewoonc kleur der fpitsmuis is bruin met ros gemengd ; maar daar zyn 
ook afchgraauwe , en byna zwarte , en alle zyn zy meer of min witagtig on- 
der den buik. 
Zy zyn zeer gemeen door geheel Europa , maar het blykt niet , dat men 
haar in Amerika wedervindt : het dier van Ërafilie , daar Marcgravê (J)) on- 
der den naam van Ipitsmuis van gewaagt, en ’t welk hy zegt, dat een zeer 
fpitfen bek, en drie zwarte ftreepen op den rug heeft, is grooter, en fchynt 
tOf ,eene andere foort dan die van onze fpitsmuis te behooren. 
i}') Mascg^avii SiJioT. Srajil, pag, 23 ^ 
E a 
