VAN HET INDIAANSCH VARKENTJE. 3 
zy hebben ook eene foort van gekweel, waar mede zy hun vermaak uitdruk- 
ken, terwyl zy by ’t wyfje zyn, en een fcherpen fchreeuw, waarmede zy 
hunne 1'niart te kennen gee ven jzy zyn teder , huiverig , en men heeft werk om 
hen den winter door te krygen ; men moet hen op eene gezonde , drooge , en 
warme, plaats houden ; wanneer zy koud worden verzamelen zy zig en fluiten 
tegen malkandercn , en het gebeurt dikwüs , dat zy , door de koude bevan- 
gen, allen te famen fterven, 
Zy zym uiteraait zagt en tam , zy doen geen kwaad , maar zy zyn even 
■weinig gelchikt voor iets goeds; zy hebben geene verknogtheid ; goedaartig 
door geftel, onderwerpelyk uit zwakheid, bykans ongevoelig voor alles, 
_ nebben zy het voorkomen van automates , van beweegende poppen , opgewon- 
den om yoortteteelen , en eeniglyk 'gemaakt om eene foort te vertoonen. 
A a 
\ 
