4 ? 
VAN DE MOL. 
De mol fluit den ingang van haare wykplaats , komt ’er byna nooit uit , ten 
daar toe genoodzaakt door de overvloedige zomerregens , wanneer haar ver- 
blyf onder water raakt , of deszelfs gewelf door den voet des hoveniers wordt 
ingedrukt ; zy maakt zig een rond gewelf, of een foort van koepel , in de. weiden , 
en vry gemeen een lange gang of buis in de tuinen , omdat het gemaklyker is 
eene lofle en beteelde aarde te verdeden en op te werpen , dan vafte zooden , 
die , met de wortels van het gras doorgroeit , veel taaijer famenhangen ; zy 
houdt haar verblyf niet in flykerige oorden, nodi ook in faamgepakte, al te 
harde^ en fteenagtige , gronden ; zy moet eene zagte goede aarde hebben , wél 
voorzien van fappige wortels , en vooral wél bevolkt met infekten en wor- 
*^ien, daar zy haar voornaamlle voedzel van maakt. 
Dewyl de mollen maar zelden uit haare onderaardfdie wooning te voor^ 
fchyn komen , zo hebben zy weinig vy'anden , en ontlhappen ligtelyk aan de 
roofdieren : haare grootlle geeffel is de overftrooming der rivieren j men ziet 
haar by het aanwaflen van ’t water in menigten zwemmende vlugten , en alle 
mogelyke poogingen aanwenden om hoogere landen te bereiken maar de 
meefte komen om , zo wel als haare jongen die in de gaten blyven ; buiten dit 
middel \>an verdelging zouden haare groote talenten tot de voortteeling ons 
zeer laftig worden. Zy koppelen tegen het einde \'tm den winter; zy draa- 
gen niet lang, want men vindt reeds vecle jongen in de maand van may; 
daar zyn gemeenlyk vier of vyf in ydere dragt , en het is vry gemaklyk 
onder de hoopen , die zy opwroeten , dc zulke te onderfcheiden , onder de- 
welke zy haare jongen werpen ; die hoopen zyn met veel konft gemaalct , en 
zyn doorgaands grooter en verhevener dan de andere: ik geloof, dat deze 
dieren meer dan eens in ’t jaar voortbrengen , maar ik kan het niet verzeke- 
ren ; vaft gaat het ondemifTchen , dat men jongen vindt van de maand april 
af , tot in auguttus toe , ’t zy dan , dat zy meennaalen werpen , ’t zy dat 
zommige vroeger, andere laater, koppelen. 
Het verblyf, alwaar zy jongen, zoude eene afzonderlyke bcfchryving ver- 
dienen; het is met een zonderlinge fchranderheid vervaardigd; zy beginnen met 
de aarde voort te duwen , op te wToeten , en ’er een vry hoog gewelf van te 
maaken ; zy laaten niiddelfchotten , of eene foort van pilaaren , op korte afftan- 
den liaan , om het gewelf te onderfleunen ; zy drukken en liaan de aarde , 
vermengen dezelve met wortels en planten , en maaken haar van onderen zo 
hard en ftevig, dat het water door het gewelf, ter oorzaake van deszelfs 
rondte en ftevigte , niet kan indringen ; zy werpen vervolgens onder dat ge- 
Welf een klein heuveltje op , op welks kruin zy gras of andere groente en bla- 
den brengen , om daar een bed voor haare jongen van te maaken : in deze 
Plaatiing bevinden zy zig boven het waterpas van den grond , en bygevolg in 
Veiligheid voor de gew^oone overftroomingen , en terzelfder tyd voor den 
regen bedekt door het gewelf, dat over het heuveltje, waar op zy hggen, 
r hetzelve rondom befluit : dit heuveltje is rondom doorboord met 
vericheiden fchuinJfch afloopende gaten., die laager nedergaan, en zig aller- 
wegen uitllrekken , als zo v'eele onderaardfdie wegen., daar de moeder-mol kan 
uitgas om het noodig voedzel voor haar teder kroott te -zoeken* die on- 
