52 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
BESCHRTVING VAN DE MO L. 
rnol ('/’/. XII. fig. i) heeft veel gelykenis met de {pitsmuizen, eir 
D w inzonderheid met de water-fpitsmuizen , in den bek en in ’t hair , 
maar zy verfchilt ’er in andere opzigten van, inzonderheid in depoo- 
ten en in den ftaartt het lighaam van de mol fchynt zeer mismaakt;, 
het is langagtig en byna rolrond; het ruil op de aarde, en men onderfcheidt 
daar niet aan dan van voren een puntigen bek , van agteren een zeer korten 
Haart, en aan de beide zyden de voeten, die onmiddclyk aan ’t lighaam 
fchynen vaft te zitten ; en de voorfte voeten fchynen zelfs ter zyde en on- 
der het hoofd geplaatft : het einde van den bek ftrekt zig drie en een 
halve lyn buiten het onderll kaakbeen en de fnytanden van het bovenft 
kaakbeen uit; het eindigt, gelyk dat van het varken, in eene foort van. 
fchrobber , waarin de openingen der neusgaten zyn. 
De bovenfte lip ftrekt zig van den fchrobber tot de fnytanden uit; zy is 
dubbeld, want daar is een vliezig blad, dat zig van die lip, ter plaatfe van 
de eerfte baktanden , los maakt, en dat rondom de hondstanden en de fnytan- 
den beweegt; dit blad %ingt weinig voor de middelfte fnytanden uit; maar 
voor de andere fnytanden en de hondstanden daalt het tot dè- onderlip neder: 
dewyl de bovenlip een gedeelte van het einde van den bek uitmaakt,- zo moet dé 
mond zig openen terwyl het dier den fchrobber beweegt om in de aarde te 
wroeten ; maar dan zou ’er aarde in den mond komen , zo het vliezig blad 
dat op de tanden is , zulks niet belettede , want daar is eene ledige ruirato 
tuflchen de eerfte baktanden en de hondstanden, ter plaatfe alwaar het blad. - 
het laagft nederdaalt. 
De oogen van de mol zyn ten uiterften klein ; men ziet dezelve niet dan 
terwyl men liet dier van zeer naby. waarneemt, en de rigting van het hair 
niet verward is ; alsdan bemerkt men dat. het hair twee ydels maakt die ze- 
ven lynen van de hoeken van den mond' af, een weinig hoogcr in eene fchuin- 
fche lyn gevonden worden : men bemerkt te dezer plaatfe , tuifclien het hair 
op het vel, een zwart en glinfterend ftip, dat het oog is, en dat het middel- 
punt aanwyft van eene ruimte zonder hair , die omtrent twee lynen middel- 
iyns heeft. 
De oorcn ftaan niet fchelpswyze hebben geene l^els-; zy zyn van bui- 
ten niet getekend dan door de opening van den uitwendigen gehoorweg , 
wiens rand in het onderft gedeelte van den cirkel, dien hy maakt, wat uit- 
fpringt buiten het vel : de opening van het oor is ten naaftenby op een gelyken 
aflland van het oog geplaatft , als die , welke tulfchen het oog en den fchrobber 
is; om deze opening te zien, moet men het hair, dat dezelve omringt en 
geheel bedekt , verwyderen. 
voorfte voet is veel dikker dan de agterfte voet, en hy heeft in zyne 
gedaante meer overeeukomft met eene hand dan met een voet : hy is derwy- 
