6o 
DE NATUURLY K E HISTORIE, 
egter van het boyenft kaakbeen en de opcning der neusgaten waren breeder 
in de mol ; het uitfteekzel van het jukbeen vereenigde zig met dat van hec 
flaapbeen om een ^eer dunnen boog te maaken , die eene groote ruimte be- 
floeg , in welker midden het kroonswyze uitlleekzel van het onderft kaakbeen 
zig bevondt ; de oogen Nvaren niet in de oogputten gezonken , gelyk die van 
and e^ dieren, daar in dit Werk reeds melding van gemaakt is; zy waren ce- 
plaatft boven het voorfte gedeelte van d« ruimte door den jukbeenigen boos: 
gemaakt, zodat een fpeld, die men ter plaatfe van het oog inftak, in her 
hoofd, agter het jukbeen ging. 
Daar waren vier-en-veertig tanden ; twee-en-twintig in yder kaakbeen • zo 
men den naam van hondstanden niet moet geeven, dan aan die, welke de 
langde zyn onder de fnytanden en de baktanden of kiezen , dan waren ’êr agt 
fnytanden in het onderd kaakbeen , want de vyfde was veel langer dan de 
vier eerden van ydere zyde: het is waar, dat de vierde van de drie anderen 
verfchilde, voor zo verre hy puntig en wat fchuinfch buitenwaards geri'^t 
was , maar hy was niet langer : de zes voorde fnytanden van ’t zelfde kaak- 
been waren allen ten naadenby van dezelfde breedte ; daar waren maar zes 
fnytanden in. het bovendr kaakbeen , maar de twee middelde waren breeder 
dan de vier anderen : de twee hondstanden van boven waren langer maar min- 
der breed aan de bafis dan die van onderen , die byna zo breed als lang wa 
ren: daar waren zeven baktanden aan ydere zyde van het bovenft kaakbeen ^ 
de drie eerden waren zeer klein; de vierde, fchoon veel langer, hadt maar 
eene punt, gelyk de drie andere; de drie laatüe waren de dikde, en hadden 
elk drie punten , twee op den bultenden , en een op den binnenden rand • da 
onderde baktanden waren ten getale van zes aan ydere zyde ; de twee eerde 
waren de kleinde en hadden maar een punt; de derde was grooter>; hy hadt 
een zeer blykbaare punt boven het lighaam van den tand, en men’bemerkte 
twee andere , zeer kleine , punten , een aan weerskanten van de bafis : de drie 
laatde tanden waren de dikde van dit kaakbeen ; zy hadden elk vyf 'punten 
twee groote op den buiten-en drie kleine op den binnenrand. ^ ’ 
Het eerde, der zeven nek-wervelbeenderen hadt een klein doornagtig ui> 
deekzel ; dat van het tweede wervelbeen was zeer breed en drekte' zig na 
agteren uit, de andere wervelbeenderen hadden ’er geen: de onderlfe tak 
van het fchuinfch uitdeckzel van het zesde was zeer breed en drektezig eve - 
veel naar voren als naar agteren uit. ° 
Daar waren veertien rug- wervelbeenderen en veertien ribben, agt waare en 
zes valfche; de doornagtige uitfteekzels der. eerde wervelbeenderen waren ten 
uiterden gering , en die der andere waren insgelyks zeer kort : men zag eg 
ter, dat het doornagtig uitdeekzel van het agcde wervelbeen agterwaards hS 
de , dat die van het negende en tiende segt waren , eindelyk dat die der drié 
laatde voorwaards helden : het bordbeen bedondt uit vyf beentjes waarvnn 
het eerd f/fg. i , pi. 2'^ waarin het van ter zyde gezien wordt) zeer lano- én 
dik vyas,ten naadenby gelyk het bordbeen der vogelen; hetdrekte zig onder 
het vierde wervelbeen van den hals uit: de twee eerde ribben eene aan 
weerskanten, geledigden zig met het agterft gedeelte van dit ee’rde-beeV* 
