6i 
R E S C H R Y V I N G VAN D Ê M ü L. 
geleding der tweede ribben was tufTchen het eerfte en tweede been^ die 
der derde ribben tulTchen het tweede en derde been ; die der vierde ribben 
tuüchen het derde en vierde been; de vierde en vyfde ribben geledigden zig 
met het middelfte gedeelte van het vierde been ; de geleding der zevende en 
agtfte ribben was tuffchen het vierde en vyfde beentje van het borftbeen. 
De lenden-wervelbeenderen waren ten getale van vyf ; de twee eerfte had- 
den het doornagtig ukfteekzel voorwaards gebogen , en de bykoniende uit- 
fteekzels agterwaards gerigt ; de andere hadden het doornagtig ukfteekzel 
breed en regt , en de bykomende voorwaards gerigt. 
Het heiligbeen beftondt uit vyf valfche wervelbeenderen , waar van het laat- 
fte zeer lang was ; het eerfte was zonder doornagtig ukfteekzel ; die der vier 
andere valfche wervelbeenderen, waren met malkander vereenigd, en maak- 
ten eene beenagtige kam : daar waren twaalf valfche wervelbeenderen in den 
ftaart. 
De fchaambeenderen waren van malkanderen af verwyderd gelyk in de fpits- 
muizen, en daar waren drie lynen afftands tuffchen beiden. 
Het fchouderblad , (van zyne uitwendige zyde , j?g. a. P/. XV , en van zy- 
ne inwendige zyde fig, 3 gezien ) was zeer lang en zeer fmal aan zyn voorlle 
gedeelte {A ) ; het agterfte ( 5 ) hadt wat meer breedte : de doorn (C, fig. n.) 
was wel geteekend op dit deel ; maar men bemerkte dezelve nauwelyks op ’t 
midden van het been; hy liep op het voorfte deel uit met een knobbeltje (D), 
het welk men als een fchouderbeens-hoofd.moet befchouwen , fchoon het niet 
aan het fleutelbeen raakte , dewyl het dat door een band ophieldt. 
De fleutelbeenderen (van hunne voovfte zyde fig. 4 en van hunne agterfte , 
fig, 5. gezien) waren zeer dik en zeer kort; zy hadden een ukfteekzel A op 
’t midden van hunne onderfte zyde ; het bukenft einde geledigde zig onmid- 
delyk in het armbeen met eene zyde ( 5 , fig. 5) veel grooter dan die ( B, fig. 
4) van het ander einde, het welk raakt aan het voorfte gedeelte ( 5 , fig. 1 ) 
van het eerfte beentje des borftbeens. 
Het armbeen (van zyne bovenfte zyde , fig. 6. en van z-^me onderfte .zyde , 
fig. 7 gezien) hadt eene zeer onregelmaatige en zeer lelyke gedaante; het 
hoofd egter (/f , fig. 6 ) van dit been was evenredig aan het overige van het 
geraamte, maar daar was onder het hoofd eene groote zyde (S), die de gele- 
ding van het lleutelbeen maakte : daar wierdt agter deze zyde eene groote 
holte gevonden , waarvan de opening (C) onder den kop van het been aan de 
voorfte zyde was : die zyde (D, fig. 6 en B, fig. 7.) was zeer holrond over 
haare lengte; de agterfte zyde (A, fig. 6. en Bj fig. 7.) was integendeel 
bolrond langs het middelft en het bovenft gedeelte van het been , welke ge- 
deelten zeer breed, en van boven en van onderen platagtig. waren : het mid- 
delfte onderfte gedeelte (F, fig. 6. en G, fk. 7) was veel minder breed en 
hadt byna zo veel dikte als breedte ; de agterfte zyde (G',/g. 6 , e« /) , fig. 7) 
van dat gedeelte des beens was holrond; het onderft gedeelte ( H, fig. 6 . en 
?•) was breed, en eindigde aan weerskanten in een puntig en op- 
waards gerigt ukfteekzel j het voorfte (/ , fig. 6^ en F, fig. 70 was> langer 
dan het agterfte (^, fig, 6 , en G, fig. 7) 
