74 
de NATUURLYKE HISTOKIE, 
ftevigt zig door middel van de nagels der vingeren : dan heft het zyn lighaara 
op de voorpooten op , en het brengt zig voorwaards door den arm op den 
voorarm te buigen ; die beweeging wordt bevorderd door de uitftrekking der 
agterfte pooten, die het lighaam insgelyks voorwaards brengen: om een twee- 
den pas te doen brengt de vledennuis de agterfte voeten terzelfder tyd als de 
voorfte naar voren , laatende fteeds de vingers der agterfte voeten naar agte- 
ren gerigt : die wyze van gaan , fchoon zwaar , omdat het lighaam op ydereu 
ftap weder qp de aarde valt, is zomtydsvry vaardig, wanneer de voeten telkens 
een goed fteunpunt ontmoeten ; maar het gebeurt dikwils , dat de duim der 
voorfte voeten een lighaam aanvat , dat te rug wykt , als dan doen de agter- 
fte voeten , door het wyken van den duim mede uitglydende , eene vrugdoo- 
ze pooging ; zo een der voeten op een vaft punt heeft gedraagen , en het an- 
der niet eveneens houdt , zo doet het dier een valfchen ftap ; insgelyks is het 
behulp der agtervoeten xeer onzeker, omdat de nagels naar agteren gerigt 
zyn, en het dus maar de bal van den voet alleen is, tot fteunpunt dienen 
kan om het lighaam voorwaards te bréngen , en de voet dikwils agterwaards 
glydt, wanneer het been zig uidlrekt om het lighaam voort te werken: ik 
heb ook vledermuizen gezien , die de voorfte en de agterfte voeten één voor 
één naar voren bragten , gelyk , de andere viervoetige dieren. 
Wanneer de vlederrauis zydelings wil gaan , verwydert zy van dezelfde zydc 
een haarer voorfte voeten door dien van den anderen af te brengen , en hgt 
zig dus op de twee beenen van de eene zyde op : door deze beweeging raakt 
het voorlbe gedeelte des Ughaams ter zyde , omdat het op een gelyken afftand 
tufichen de twee voorfte voeten nedervalt: om agtei'waards te loopen begint 
de vledermuis nret de agterfte beenen agtenvaards te brengen , vervolgens ligt 
zy het lighaam op de voorfte beenen op , terwyl de anderen het , door zig te 
buigen, agterwaards trekken; die iaatfte gang is vry gemeen aan zekere vleder- 
muizen , die de vingers der agterfte voeten meeft agterwaards gerigt hebben ; 
zy hangen zig op door zig met deze vingers vaft te maaken , en verkiezen die 
plaatling om te ruften : ik heb flegts eene enkele foort gezien die dit verkoos , 
de andere blyven op hunne vier pooten , en verzamelen zig by malkanderen 
om eene onderlinge warmte te ontvangen en mede te deelen ; dit doen zy in- 
zonderheid wanneer zy zig in koude plaatfcn bevinden. 
Gelyk de gang der vledermuizen altoos zwaar , en dikwils zeer traag is , zo 
verlchilt dezelve weinig van hunnen ftaat van ruft ; ook neemen zy deze bewee- 
ging niet dan wanneer zy verdoofd of vermoeid zyn; of wanneer het fterke 
hcht haar niet toelaat uit haare afzondering te voorfchyn te komen of de 
voorwerpen te bemerken ; maar zodra het licht evenredig is aan de zwakheid 
haarer oogen , en de hoedanigheid van de lugt , de gekorvenen , die haar tot 
voedzel verftrekken , in beweeging brengende , haar begunftigt , dan fpreiden 
zy haare lange vleugels uit, zy neemen vlugt, heffen zig in de lugt op, daa- 
kn neder , en doorloopen lange afftanden met een vry fnelle vaart. 
Wy moeten tot de vlederrauis in haaren ftuat van ruft wederkeren om de 
ontwikkeling haarer vleugelen te zien : ik heb reeds gezegd , (kat men in de 
voorfte pooten maar éénen vinger zag , die de duim is, daar zyn daarenbo- 
>ven vier zeer lange vingers, tegen deu voorarm iiitgeftrekt, met hun einde 
by 
