82 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
vi/as vaft aan den wortel van de lever, en ftrekte zig tuffcjien de bovenftedee- 
'len der twee andere kwabben uit: de lever hadt eene roodagtige kleur zv 
woog vier en-twintig en een half grein; het galblaasje was rond, en het’be- 
vattede een geelagdg vogt, met een ligt kleurielvan groen, dat omtrent een 
half grein woog. 
De milt was langagtig en kantzuilig, gelyk in de meelle andere dieren; zy 
hadt eene roode kleur , zeer donker van buiten en van binnen ; zy woog wat 
meer dan twee greinen, 
De regter nier fprong wat meer voorwaards dan de linker; zy hadden eene 
onregelmaatige gedaante en lagen weinig diep; het bekken was groot, daar 
was een tepel , die zig meer vertoonde dan de andere , en die van ee- 
ne geelagtige kleur was ; de verfchillende zelfllandigheden waren zeer onder- ■ 
lcheiden. 
De regter long en de linker long waren niet verdeeld in verfcheiden kwab- 
ben gelyk in de meefte andere dieren ; daar waren alleenlyk uitfnydingen in 
de linker long , zonder eenige klieving ; maar daar waren twee klievingen in 
de regter long, die evenwel niet diep genoeg waren om ’er drie kwabben van! 
te raaaken toen de longen opgeblaazen waren. 
De- tong was zeer dik; het voorfte gedeelte fcheen glad voor ’t oog, maar 
men zag met een ligt-vergrootglas daar op kleine knobbeltjes als op fegryn ; 
het agterft gedeelte fclieen dubbeld te zyn en eene kleine tong te hebben 
die op de groote geplakt was ; men bemerkte 'daarop kleine tepeltjes op den 
zoom, die deze verhevenheid maakte: daar waren in ’t midden twee kleine 
kelk -klieren, naaft. raalkanderen geplaatft, en de vertooning van, eene over- 
icingfche voor. 
Het verhemelte was met zes.vooren doorfneeden ,, waarvan de. randen in ’t 
midden afgebrooken waren , met uitzondering van den voorflen rand van de 
eerfte voor ; zy waren alle wat bolrond van voren : de ftroddap fprong zo 
weinig vooruit, dat men denzelven niet onderfcheidde , ten zy men zeer nauw- 
keurig toezag ; hy was puntig, aan ’t einde. 
Dc agterherffenen, waren byna zo groot als de voorherfienen ; men zag daar 
een dik knobbeltje in ’t midden, dwarfch getand, en van andere kleinere 
knobbeltjes , op de zyden en van voren omringd : daar waren geeue boutig- 
heden in de kwabben van de voorherfienen ; zy woogcn drie en een^iialf 
grein , en de agteiherflenen twee grein en een vierde». 
Daar waren maar twee tepeltjes op de boril ; aan weerskanten één. 
De zaadballen ( A 5 //g. e en 3 Pi. XKl) waren aan wecrszyden van den 
aars geplaatft; en de knobbeltjes (CD) van den opperbal aan weerskanten, 
van het begin des Üaarts; die knobbeltjes hadden meer dikte dan de zaadbal- 
len , zodat men , het dier. van buiten aaoraakende , . dezelve voor zaadballen 
nam de. afvoerende vaatcn QË F ) maalaen over het groofte gedeelte hun- 
ner lengte., kkïiue. bogtigheden en zy liepen in het agterft gedeelte van de- 
bunenzyde der zaadblaasjcs (G D); die zaadblaasjes waren langagrig en vry 
dik naar evenredigheid van her lighaam des diers; de hals van de blaas (IS 
wiui omringd van een wrong , { K, fig, e,cas. vafte. zellilandigheid. 
