88 
DE N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
minder lang dan dat van de vledermuis; de kruin (R) van den kop was wat 
holrond in plaats van bolrond te zyn ; de bek hadt veel meer breedtd dan 
lengte : de opening der neusgaten was , naar evenredigheid , zo breed als de 
bek , en bygevolg waren de twee eerfte fnytanden van het bovenlt kaakbeen 
meer van malkanderen veuwyderd dan by de gemeene vledermuis; het eerde de- 
zer tanden en de vier hondstanden waren ook veel grooter en dikker , en de 
zes onderile fnytanden waren in drie of vier kwabben verdeeld , en om zo te 
Ipreeken gefeltonneerd of gekranfd ; dewyl de beide kaakbeenen korter waren 
dan by de gemeene vledermuis , avaren ’er ook minder baktanden van boven en 
beneden; daar waren ’er maar vier aan weerszyde van het bovenlt kaakbeen, 
en vyf aan ydcre zyde van het onderd ; ik heb geen kleinen tand agter de ho- 
vende hondstanden gezien , gelyk in de gemeene vledermuis , en ik heb maar 
twee kleine tanden met een enkele punt geteld tuflehen de onderde honds- 
tanden en de drie groote baktanden : dus hadt de nagt-vlieger maar twee-en- 
dertig tanden , vecttien in het hovend kaakbeen , en agttien in het onderd ; 
daar waren vier valfche wervelbeenderen in het heiligbeen en tien in den daart. 
De ferotine hadt aan weerskanten van het bovend kaakbeen twee fnytan- 
den , een hondstand , en vier baktanden ; de eerde der fnytanden was breed 
aan ’t einde , maar de tweede was puntig en zeer klein ; de fnytanden van het 
onderd kaakbeen waren ten getale van zes , en daar bevonden zig aan weers- 
zyde een hondstand en vyf baktanden , het welk in alles twee-en-dertig maakt; 
fchoon die van de nagt vlieger ten zelfden getale zyn , zo verfchillen evenwel 
de tanden van de ferotine van dezelve in de gedaante van den eerden fnytand 
aan weerskanten van het bovend kaakbeen, die aan het einde breed is in dit 
dier en puntig in de nagt vlieger. 
Het bovend kaakbeen van de pipiftrelle hadt aan weerzyden twee puntige 
fnytanden, waarvan de eerde de langde was, een hondstand en vyf baktan- 
den , waarvan de eerde maar één punt hadt ; de fnytanden van het onderd 
kaakbeen waren ten getale van zes , die elk drie of vier kwabben hadden ; daar 
was vervolgens aan weerszyde een hondstand en vyf baktanden , waarvan de 
eerde en de tweede maar één punt hadden , en de tweede langer was dan de 
eerde ; het heiligbeen hadt vier valfche wervelbeenderen en de daart agt. 
Het hoofd van het geraamte van de hoefyzer hadt een beenagtige graat , die 
dun en fchcvp was en zig van het voorhoofd tot het agterhoofd uitdrekte ; en 
een minder verheven en dwarfclie graat op het agterhoofdsbeen : de bek was 
zeer breed, de opening der iicusgaLen hadt veel uitgedrektheid , en de eigen- 
lykc neusbeenderen waren rond cn formeerden eenc dikke bolrondte boven de 
opening der neusgaten : daar waren geene fnytanden in het bovend kaakbeen ; 
daar wa.ren aan weerszyde een hondstand cn vier bakranden , waarvan de eer- 
de twee punten hadt , de twee andere hadden ’er drie : daar waren in het on- 
derd kaakbeen maar vier fnytanden , die elk drie kwabben maakten , een honds- 
tand aan weerszyde , die minder dik was dan de hovende , en vyf baktanden ; 
de eerde was de kleinde , hy hadt maar één punt. 
Lengte 
