IQ% 
DE N A T U tJ R L Y IC E HISTORIE, 
Daar waren twee lange tanden voor in yder kaakbeen; de bovenfte waren 
loodregt gelyk in de rot , en de onderfte waren wat meer holrond van boven de 
buitenfte zyde dier vier tanden was van eene bleeke oranjekleur: daar w’aren 
in yder kaakbeen ftangrmmtens , gelyk als in het paard , de rot, de waterrot en/ • 
dat IS te zeggen eene lange ruimte zonder tanden, tuffehen de voortte tanden 
en de baktanden in: die laatfte waren ten getale van vier, aan weerszyde der 
beide kaakbeenen , zy geleeken veel meer naar de baktanden van de rot dan 
naar die van de waterrot, fchoon zy wat dikker waren ; daar waren in alles 
twintig tanden. 
. Het doomagtig uitfteekzel van het tweede nek-w.ervelb.een hadt de gedaan- 
te- van een kam, het was minder verheven dan dat van de rot, en ftrekte zig 
meer naar agteren dan naar voren uit: de vyf wervelbeenderen hadden geen 
döornagtig uitfteekzel ; de onderfte tak van het fchuinfche uitfteekzel van het 
zesde was zeer kort. 
Daar waren maar dertien rug-wervelbeenderen en dertien ribben, zeven waara 
en zes vallche: dc doornagtige uitfteekzels der agt eerfte wervelbeenderen 
waren agterwaards gebogen , die van het negende was regt , en die der vier 
andere helden naar voren ; alle deze uitfteekzels hadden weinig lengte : het 
borftbeen beftondt uit zes beentjes; de eerfte ribben, een aan weerszyde ge- 
ledigden _zig met het voorftc gedeelte van het eerfte beentje ; de geleding der 
tweede ribben was tuflehen het eerfte en tweede beentje ; die der derde tus- 
fchen het uveede en -derde beentje , en zo vervolgens tot aan de zesde en ze- 
vende ribben , welker geleding was tuflehen het vyfde en zesde beentje 
De lendenwervelbeenderen waren ten getale van zes ; de doornagtige en 
bykoinende uitfteekzels der eerllen laadden minder lengte , dan die der laatfte • 
zy waren alle voorwaards hellende : het heiligbeen beftondt uit drie valfche 
wervelbeenderen en de ftaait uit vyf-en- twintig. 
De eyronde gaten tvaren naar e\^enredigheid breeder dan die van de rot • 
het fchouderblad hadt minder breedte, en de bafis was korter; de voorftc 
rand van het armbeen was op het boven gedeelte in plaats van op het middel- 
gedeelte tc zyn.: voor het overige is my het geraamte van de relmuis niet 
voorgekomen van dat van de rot te verfchiUen dan in de maaten , waarvan 
men zal kunnen oordeelen door de volgende tafel te vergelvken met dip dor 
maaten van de beenderen van eene rot (Ji). 
, II,' duimen, lyneii. 
Lengte van den kop van het einde der neusbeenderen tot het agter- 
hoofd . . . . , . . I. c. 
De grootfle breedte van den kop . . . . . o.' jo'. 
Lengte van het onderll kaakbeen van deszei fs voorftc einde tot aan den ag- * *" 
terften rand van het knokkelwyzc uitfteekzel . • ° 
Breedte van het onderft kaakbeen ter plaatlê der fnytandcn 
A bovenft kaakbeen ter plaatfe der fnytanden 
.'.vfftand tuffehen de oogputten en de opening der neusgaten 
Q>) Zie het VII Deel van dit Werk, h\z, 1S4, enz. 
