BESCHRYVING VAN DE GROOTE VELDMUIS. 
123 
cn de nieren verfcliilden niet van die van de rot , dan voor zo verre de’ reg- 
ter-nier haare geheele lengte .meer voomitilak dan de linker: de nierklieren 
hadden dezelfde kleur als die van de rot , maar zy hadden drie lynen lengte , 
twee en eene halve lyn breedte , en eene lyn dikte ; de zelfüandigheid van ’t 
binnenft was van eene bleckroode kleur , uitgezonderd in ’t middelpunt , al- 
waar de kleur grauw was. 
Het zenuwagtig middelpunt van het middelr,if was weinig uitgeftrekt , en 
het vleezig gedeelte hadt weinig dikte : de longen geleeken naar die van de 
rot : het hart was zeer dik en byna rond ; daar kwamen drie takken uit den 
boog van de groote ilagader. 
De tong, het verhemelte, de ftrotklap, de voorherflenen , en de agter- 
herirenen geleeken naar die zelfde deden in de rot gezien ; de voorherflenen 
woogen een half gros en de agterherflenen twaalf grein. 
De groote veldmrüs heeft twaalf mammen , zes aan weejszyde , drie op de 
borll, en drie op den buik; ik heb een wylje gezien, dat ’er maar elf hadt; 
de derde van de linkerzyde van de borft ontbrak. 
De balzak was zeer dik ; het roedenhoofdje , de roede , de klieren , die in 
de voorhuid , ter zyde van het hoofdje , waren , de -zaadballen , de opperbal , 
de afvoerende vaacen, de zaadblaasjes , en de voorftanders , verfchilden niet 
van die zelfde deelen, in de rot gezien, dan in de grootte; de klieren in de 
voorhuid hadden in de groote veldmuis elf lynen lengte , vier lynen breedte 
in het bovenfl: gedeelte, en eene en een halve lyn dikte. 
Daar waren tuffchen de voorftanders en de blaas twee celagtige lighaamen , 
r'an eene zeer weeke zelfftandigheid , die door een celagtig weefzel aan de 
pisbuis vafthingen ; zy hadden elk tien lynen lengte , vier lynen breedte , en 
anderhalve lyn dikte ; zy liepen , aan de zyde van de pisbuis , in een punt 
uit , en waren aan het ander einde gerond. 
Daar was, aan de buitenzyde van ydere afvoerende buis, by de zaadblaas- 
jes , een klein witagtig en gekorreld lighaampje , dat omtrent twee lynen leng- 
te , een lyn breedte , en een halve lyn dikte hadt. 
Het wyfje , dat ten onderwerpe voor de befchryving der teeldeelen gediend 
heeft, was agt en een half duim lang van het einde van den bek tot aan het 
begin van den ftaart ; de omtrek van den kop was van drie en een half duim ; 
het lighaam hadt vier duim drie lynen omtrek agter dc voorfte pooteii, zes 
duimen in ’t midden op de dikfte plaats , en vier duim agt lynen voor de ag- 
terfte pooten. 
De kittelaar was niet in de Idink, hy was voorwaards geplaatft gelyk die 
van ’t wyfje van de rot; de buis, die de voorhuid van de wyfjes groote veld- 
muis formeerde , was op drie lynen afftands van de klink ; eindelyk alle de 
teeldeelen, zo wel in als uitwendige , verfcliilden in deze twee wyfjes niet dan 
in grootte. 
Ik heb vier draagende wyfjes van de groote veldmuis geopend ; het dikfte 
woog een pond en een once ; haare lengte van het einde van den bek tot aan 
het begin van den ftaart was van negen duim en tien lynen : elk dezer vier 
wyfjes hadt twaalf mammen gelyk in de befchryving van het mannetje gezegd 
is ; de tepels van het dikfte wyfje hadden tot zes lynen lengte , wanneer men 
